Addis Ethiopia Weblog

Ethiopia's World / የኢትዮጵያ ዓለም

  • March 2011
    M T W T F S S
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Archives

  • Categories

  • Recent Posts

Archive for March, 2011

Muslim Jihad in Christian Ethiopia

Posted by addisethiopia / አዲስ ኢትዮጵያ on March 29, 2011

 

 

Lessons for the West

Not only does last week’s jihadist rampage against Ethiopia’s Christians highlight the travails Christians encounter wherever Islam has a sizable population, but it offers several insights, including some which should concern faraway, secular nations with Muslim minorities. According to Fox News:

Thousands of Christians have been forced to flee their homes in Western Ethiopia after Muslim extremists set fire to roughly 50 churches and dozens of Christian homes. At least one Christian has been killed, many more have been injured and anywhere from 3,000 to 10,000 have been displaced in the attacks that began March 2 after a Christian in the community of Asendabo was accused of desecrating the Koran.”

For starters, this “medieval” attack is a reminder that countless churches have been destroyed or desecrated by jihadist terror since Islam rose to power in the Medieval era, evincing centuries of continuity. While the media may mention the more “spectacular” attacks on churches—in Iraq, in Egypt—most attacks go either unreported or underreported. (Some Muslim nations, such as U.S. “friend-and-ally” Saudi Arabia, nip it in the bud by outlawing churches in the first place.)

Moreover, the dubious excuse used to justify this latest barbarous outburst—”desecration of the Koran”—is a reminder of the double-standards Bibles suffer in the Islamic world, where they are routinely confiscated and burned. Indeed, even as Muslim Ethiopians were rampaging, Muslim nations hailed as being “moderate”—Malaysia and Bangladesh—also made headlines last week with their deplorable treatment of Christians and Bibles. Worse, the West helps standardize such a biased approach: the U.S. government—Obama, Hillary, and any number of other grandstanding politicians—rose up in condemnation when a virtually anonymous, small-town pastor threatened to burn the Koran, while saying nary a word about the countless Bibles daily mutilated in the Muslim world (a 2003 fatwa that ruled the Bible suitable for use by Muslims when cleaning after defecation went largely unnoticed).

Finally, for those Western observers who live beyond the moment and have an interest in the big picture, the long run—the world bequeathed to future generations—the issue of numbers revealed by this Ethiopian anecdote should give cause to pause. The Fox News report continues:

The string of attacks comes on the heels of several reports of growing anti-Christian tension and violence around the country where Muslims make up roughly one-third of the total population but more than 90 percent of the population in certain areas, 2007 Census data shows. One of those areas is Besheno where, on November 9, all the Christians in the city woke up to find notes on their doors warning them to convert to Islam, leave the city or face death.

As Jonathan Racho, an official at International Christian Concern, said, “It’s extremely disconcerting that in Ethiopia, where Christians are the majority, they are also the victims of persecution.” This oddity is explained by Prime Minister Meles Zenawi’s assertion that Ethiopian Islamists “have changed their tactics and they have been able to camouflage their activities through legal channels”—a strategy regularly implemented by Islamists wherever they are outnumbered, like in the U.S., prompting countermeasures such as Islamist Watch and the Legal Project.

That Muslims are an otherwise peaceable minority group in Ethiopia, but in enclaves where they represent the majority, they attack their outnumbered Christian countrymen—giving them a tweaked version of Islam’s three choices to infidels—suggests that Muslim aggression and passivity are very much rooted in numbers: the more Muslims, the more potential for “assertive” behavior.

Indeed, the story of Islam’s entry into Ethiopia, one of the oldest Christian civilizations, is illustrative. Around 615, when the pagan Quraysh were persecuting Muhammad’s outnumbered Muslim followers in Arabia, some fled to Ethiopia seeking sanctuary. The Christian king, or “Negus” of Ethiopia, welcomed and protected these Muslim fugitives, ignoring Quraysh demands to return them—and thus winning Muhammad’s gratefulness. Today, 14 centuries later, when Islam has carved itself a solid niche in Ethiopia, accounting for 1/3 of the population, Muslim gratefulness has turned to something else—not least a warning to Western states.

 

Source: Middle East Forum

 

 

Posted in Ethiopia | Tagged: , , , | Leave a Comment »

Where is The Voice of The African Union?

Posted by addisethiopia / አዲስ ኢትዮጵያ on March 28, 2011

The African Union feels completely ignored by World bodies in the quest to restore peace in conflict ridden Libya, the AU commission chairman Jean Ping has said.

Speaking in an interview with a journalist last Friday, the AU Commission Chair said efforts by AU to intervene in the early days of the Libyan crisis were curtailed by the UN Security Council and since then the regional body has been left out of peace talks on Libya.

All our programmes which I mentioned to you were stopped by the decision of UN Security Council. We were supposed to go to Libya on the 18th in Tripoli and on the 19th to Benghazi. Then the decision of the Security Council came. We asked permission to go too they say don’t go. So we stopped going there,” he said.

He said a meeting was scheduled in Paris with the AU but nothing has been heard ever since, even though ministers of western countries on their own have made attempts to resolve the crisis in Cairo.

Nobody talk to us; no body consult us” he lamented.

Asked if the AU has been ignored in the UN, his answer was blunt: “Totally, totally,” he said.

He vehemently disagreed with the assertion that the AU has lost its respect and power to arbitrate because individual countries have been compromised in their support for Libya and its leader Muammar Gaddhafi.


Where is The Voice of The African Union?

By Wangari Maathai

Many Africans, in both north and south, have for years moved in darkness, fear, and desperation.

As the world discusses the protests and battles sweeping North Africa — most recently in Libya — where is the African Union (AU)? Numerous multilateral bodies have called for respect for human rights and an end to state-sponsored violence, including the European Union, the Arab League, and the United Nations.

In discussing the situation in Libya, US president Barack Obama did include the AU in a list of partners for finding a solution. But, by and large, the voice of the AU has been faint and largely ignored by the international media.

Surely the AU should have been among the first international organisations consulted as internal conflict engulfed AU member states in North Africa. Why wasn’t it? If such conflicts were taking place in Europe, surely the EU would be central to a resolution.

One problem the AU faces, along with many African nations, is that it is not financially independent. It must seek funds from the EU, the US and others, including some of the wealthier member states despite their records on undemocratic governance and human rights violations. Libya, for example, is said to provide at least 15 per cent of the AU’s overall budget. In 2009, Libya’s now-embattled leader, Muammar Gadhafi, was elected to a one-year term as chairperson of the AU.

Dependency

This dependency hampers the organization’s effectiveness in many ways. It constrains its ability to have an independent voice and could account for the AU’s relative silence on the situation in Libya, despite the threat of another protracted civil war in Africa.

Even when the AU has offered support to member states — as during the violence that followed the 2007 elections in Kenya — it couldn’t provide the financial resources that might help bring about peace; that had to be left to other countries.

Another problem is that the AU has neither an army nor a peacekeeping force, so it cannot intervene militarily to protect citizens. It also has relatively little influence on national armies.

The US could apply pressure on former president Hosni Mubarak and Egypt’s army by threatening to cut off the $2 billion in aid it provided. The AU has no such leverage over recalcitrant leaders. It can only use persuasion, which can easily be disregarded, as demonstrated by the stalemate and increasing violence in Ivory Coast following disputed presidential elections in 2010.

On February 23, Jean Ping of Gabon, the chairperson of the AU commission, did express ‘great concern’ about Libya, condemning the “disproportionate use of force against civilians” and the number of lives lost. He reinforced the AU peace and security council’s call for an immediate end to repression and violence.

In the eyes of many observers, however, the AU statements came too late and were largely overlooked. No doubt the AU is still working behind the scenes, and the chairman, president, and relevant committees are in communication with leaders in North Africa, as well as the international community. But, unfortunately, the AU’s voice is largely ignored in the world at large and within affected countries.

At the same time, many Africans, both in the north and south, hope that the AU will serve as a beacon against which every African state measures itself. But such hopes have foundered: many AU members remain below the standards that most of their citizens expect, and the AU cannot demand greater democracy than a critical mass of its members are willing to practice.

The AU has set benchmarks that would require the expulsion of members that don’t meet them, such as expanding democratic space and respecting human rights; pursuing equitable and sustainable human development; and combating poverty. Members of the AU are also required to practice good, transparent governance and root out corruption. But many of these principles have been ignored by member states.

It is clear that the changes the peoples of North Africa are demanding won’t be realised overnight, and they will have to accept that real change is slow. It will take time to build the institutions that provide checks and balances on executive power, including independent parliaments, judiciaries, armies, and police. these are often the first casualties of poor governance.

Many Africans, in both north and south, have for years moved in darkness, fear, and desperation. The AU could be the lighthouse that vanquishes this darkness — and a leading, credible international voice and presence, too. But enough of its members have to want to be this beacon, in action and not only words.

There is going to be change throughout Africa. Whether the AU and its member states can lead it, or will simply follow their citizenry, is the challenge.

(The writer is the 2004 Nobel peace laureate)


Posted in Ethiopia | Tagged: , , , , , , | 3 Comments »

ንጉሥ አምደጽዮን – ጀግናው ኢትዮጵያዊ

Posted by addisethiopia / አዲስ ኢትዮጵያ on March 27, 2011

 

በመሪራስ አማን በላይ ተጻፈ። ከታላቅ ምስጋና ጋር


የአፄ ይኩኖ አምላክ የልጅ ልጅ የአፄ ውድም አርእድ ልጅ አምደጽዮን ስመ መንግሥታቸውን ሣልሣዊ ገብረመስቀል (ንጉሥ ላሊበላ) ንጉሠ ነገሥት ዘኢትዮጵያ ተብለው በአንድ ሺህ ሁለት መቶ ዘጠና ስምንት (1298) .. ነገሡ።

የቀደማዊው ምኒልክን (ምንይልክ) ዘርና የነገሥታቱን ታሪክ ለማጥፋት ሮማውያንና አረቦች በሚልኳቸው መልእክተኞቻቸውና ጳጳሳቶች ከአዳም እስከ ምኒልክ የተጻፈው መጽሐፈ ሱባኤ መጽሐፈ አበው ከምኒሊክ እስከ አልአሜዳ ዘመን የተጻፉት መጽሐፍት ተለቅመው ጠፍተው በምትካቸው በአረብኛ ቃል የተጻፉ ተተክተው ሳለ እንዲሁ አይሁዳዊ የሆነቸው የአረቦች ጠላት ዮዲት ተነስታ የአረብኛን መጻሕፍቶችና አዋቂዎችን ስታቃጥል እንዲሁ አብሮ የነበረው በግእዝ የተጻፈው መጻሕፍ ሁሉ የሚበልጠው ተቃጥሎ ነበር።

ከግብፅ የመጡት ጳጳስ አባ ያዕቆብ፡ በአፄ አምደጽዮን መልካም ተግባር እንዲሁም የኖረውንና የተደበቀውን መጻሕፍት ሁሉ አሰባስቦ በመጻፉ ተናደዱና በየገዳማቱ በየአድባራቱ ለሚኖሩ መነኮሳትና መምህራን ጥሪ አድርገው እኛን ሳያማክር ሳይጥይቅ ወደየገዳማቱ መጻሕፍቶችን ልኮአልና እንዲቃጠሉ ምእመናኑም ለአፄ አምደጽዮን እንዳይገዙ አውግዙ ብለው የኤጲስ ቆጶስነት ማእረግ እየሰጡ ላኩዋቸው። አላማቸውም አፄ አምድጽዮን የአጻፉትን መጻሕፍት እንዳይቀበሉ ለማውገዝ ነበር።

በዚህን ጊዜ የጳጳሱን ፍቅድ ለመሙላት ብለው አባ አኖሪዎስና አባ ፊልጶስ የደብረ ሊባኖስን መነኮሳት አስከትለው ንጉሠ ነገሥቱ አፄ አምደጽዮን ከሚኖሩበት ዳጉ ሂደው በድፍረት ስር ማሽና ቅጠል በጣሽ አስማት ደጋሚ ደብተራ ሰብስበህ እግዚአብሔር የማይወደውን መጽሐፍት አጽፈህ በየገዳማቱ ልከሃልና በቶሎ ሳይራባ እንዲቃጠል አድርግ አሉት።

አፄ አምደጽዮንም እኔ የፃፍኩት እግዚአብሔር ለአባቶቻችን የአደረገላቸውን ተአምርና ቃልኪዳን እንዲሁ በዘመናቸው የሆነውን ሁሉ ለትውልድ ታሪካቸው እንዲተላለፍ እንዳይረሳ አጽፌአለሁ እንጂ እናንተ እነደምትሉትና እንደምታስወሩት አይደለም አላቸው።

አባ አኖሬዎስም ታሪክ ብትፈልግ ከግብጽ ለኛ ብለው የመጡትን ጳጳስ ቃል በሰማህና የሚሉህን ባደረክ ነበር፡ ግን አሁን በራስህ ፍላጎት ያደረከውን ስህተት አምነህ መጽሐፍቱን አሰብስብህ ባታቃጥለው አውግዤሃለሁ አገርም አይገዛልህ ብለው ተናገሩት።

ንጉሥ አምደጽዮንም አባ አኖሪዎስን በገበያ ላይ በጅራፍ እንዲገረፉ አዘዘ።

በዚህን ጊዜ የቤተ ክህነቱ ወገን በአባ አኖሬዎስ መገረፍ አጉረመረመ፡ ስሙንም ለማጥፋትና ለማቆሸሽ የአባቱን እቁባት እህቱንም አገባ ከሃዲም ነው ብለው መነኮሳቱ እየፃፉ በየገዳማቱ ላኩ አስወሩበትም፡ ነገር ግን ውግዘቱም ሆነ ሐሰተኛው ወሬ አምደጽዮንን ከክብራቸው ከመንግሥታቸው ሊያወርዳቸው ቀርቶ እንዲያውም በጦርነትም ይሁን በመንፈሳዊ ሥራቸው የእግዚአብሔር መንፈስ አልተለያቸውም፡ ከቀን ወደቀን መንግሥታቸው እየጸና እስከ ውቅያኖስ ባሕር ድረስ ባሉ ጎሣዎች ተከበሩ ታወቁ።

በአፄ አምደጽዮን መንግሥት ላይ የሚያምጽና መንግሥታቸውን የሚገለብጥ ሌላ ሰው እንዲነግሥ ቤተ ክህነቱ ተማከረ፡ በጻጻሱ በአባ ያእቆብ አሳሳቢነት በሚፈለጉበት የቱርክና የግብጽ የየመን ሱልጣኖችና ሸሆች በኢትዮጵያው በክርስቲያኑ መንግሥት ላይ እንዲያምጹና እንዲወጉት ለባላባቶች የጦር መሣርያና የጦር አሰልጣኞች ለወላስማዎች ላኩላቸው። የተላኩትም ከባላባቶች ጋር መጥተው ተቀላቀሉ።

በዚህን ጊዜ በንጉሥ አምደጽዮን በኩል ያለውን ኃይል የሚገልጽ ሰላይ እየላኩ ለይፋቱ ባላባት ለሃቅ አድዲን እንዲያምጽና እንዲዋጋ በአረብኛ ጽፈው ላኩለት። እርሱም ከአዳሉ ባላባት ጋር ተማክሮ ለአምደጽዮን እንደማይገብር አስታወቀ።

እንደዚህም ሆነ፡ ሃቅ አድዲን በወላስማ ላይ የበላይ እንደሆነ ኢትዮጵያንም ጠቅልዬ የክርስቲያን መንግሥት አጥፍቼ የእስላም መንግሥት በምትኩ አስቀምጣለሁ ብሎ ክርስቲያኖችን መግደል ዓብያተ ክርስቲያናትን ማፍረስ ጀመረ። እንዲሁም ንጉሥ ነገሥቱ እንደሚያደርጉት በኢትዮጵያ አገሮች የሚሾሙትን ሱልጣኖችና ኢማሞች ከሊፋዎችንም እየሾመ ይዘጋጅ ጀመር።

አፄ አምደጽዮንም ይህንን ወሬ በሰሙ ጊዜ በ1300 .ም ከተጉለት ወደ ይፋት ሄደው በወንድሙ በደራደርና በሐቅ አድዲን እየተመራ የሚመጣውን ሠራዊት ድል አድርገው ደራደርን በፈረሱ ላይ እንዳለ በጦር ወግተው ገደሉት። የእስላሞች ጦር መሪ ባላባት ሐቅ አድዲን ወደ ግዞት ወደ ጎጃም ተላከ። በእርሱ ፈንታ የወላስማን ማዕረግ ለወንድሙ ልጅ ለሰበን ሰጥተው የአመጸውን ሽረው ያላደመውን ሹመው በሰላም ወደ ዳጎ ተጉለት ተመለሱ።

አፄ አምደጽዮን በነገሡ በአሥራ ስምንተኛው ዘመነ መንግሥታቸው በወላስማ ስብረዲን የሚባል እስላም ተነሳና ለአምደጽዮን የሚገዛውንና የሚገብረውን ሁሉ አጥፍቶ አብያተ ክርስቲያናትን አቃጥሎ በምትኩ ጃሚዎችንና መስጊዶችን ማሰራት ክርስቲያኖችን መግደል ጀመረ።

አፄ አምደጽዮንም ሊቀ አፍራስ ዘየማን ሊቀ አፍራስ ዘጸጋም ሊቃውንተ ሃራ ዘፄዋ የሆኑትን ሁሉ ጥሪ አድርገው ከሾሙና ከሸለሙ በኋላ ሰብረዲን (ሰበርአደዲን)ወደሚኖርበት ወደ አዳልና ወደ ሞራ አገር ላኳቸው።

ከተላኩትም የቀኝ ፈረሰኞች የግራ ፈረሰኞች የጨዋ ሠራዊት አለቆች ከሰበር አደዲን ሠራዊት ጋር ገጥመው ድል አድርገው ብዙ ህዝብ ከማረኩና የታሰሩትን ከአስፈቱ በኋላ በመንደሩ ብዙ ወርቅና የዳሉል ሉል ድንጋይ ከአረብ አገር የተላከለት የጦር መስሪያ ሰይፍና ጦር ከሰብር አደዲን ቤት አግኝተው ወሰዱ። ሰብር አደዲን ግን አስቀድሞ ስለሸሸ ሊያገኙት አልቻሉም።

በአፄ አምደጽዮን ላይ ጠላት ሁነው የተነሱት የቤተክህነቱ ባለስልጣናት በየገዳማቱና በየአድባራቱ ህዝቡ አንገዛም እንዲልና እንዲያምፅ ሰብከውት ስለነበር በሰሜን በፀለምት በጠገዴ በወገራ በደንቢያ የተሾሙ ሁሉ አመፁባቸው።


EthiopianKingAmdetsion

(Please download file to open)

 

 

 

Posted in Ethiopia | Tagged: , , , , | Leave a Comment »

Water & The Nile Dilemma

Posted by addisethiopia / አዲስ ኢትዮጵያ on March 22, 2011

This Image is taken from the original film poster “Death on the Nile” in the form of Ethiopia – a classic film based on the ‘Agatha Christie’ mystery novel of the same title, starring Sir Peter Ustinov whose grandmother was of Ethiopian Descent

Today is World Water Day. Water is a basic requirement for all life, yet water resources are facing increasing demands from, and competition among, users. In 1992, the UN General Assembly designated 22 March of each year as the World Day for Water.

In these days, the current unrest in North Africa and Arab Middle East seems to have drawn everybody’s attention. All the talk is about democracy, elections and governance, as if the destiny of these nations depends on ideology, constitutions or power.

What occurred in Tunisia and Egypt and what is now taking place in Libya has been constructed into a story of Arab and Middle Eastern rebellion, even when it says more about the African continent than anywhere else.

It’s tiresome and boring to watch the ignorant television commentators of CNN, BBC and their Arab franchise, Al-Jazeera, repeatedly describing the events in North Africa as a “pro-democracy Arab movement”with the idyllic Nile in the background, while remaining mute on the facts that we are on the gates of a major water catastrophe. They seem to be addicted to talking about Egypt and the Arab World, Muslim brotherhood and the Middle East, while declining to acknowledge the challenges facing Egypt regarding waters sources

Some Egyptians may not feel they are Africans, and the black Egyptians who called Abbay’s the name of Ethiopia’s blue Nile waterfall are marginalized and have lost their land and are treated like second class citizens by the majority Arabs Egyptian.Egypt has always denied they are African but do not mind using African resources. In times of trouble they would rather side with their Arabian relatives than side with their African slaves neighbors. This exploitation and inconsiderate use of resources must stop, Africa had been suffering from the after effects of slavery and colonization for too long. The Nile treaty established with the help of the British in 1929 is a relic of the past era and its up to African countries collectively to rip it up and demand change now. 

 

TheNileDilemma


Posted in Ethiopia | Tagged: , , , , , , | 1 Comment »

በኢትዮጵያ የሃይማኖት መቻቻል አለን?

Posted by addisethiopia / አዲስ ኢትዮጵያ on March 12, 2011

 

ቪዲዮው ላይ የሳውዲው ዋሀቢ ሰባኪ ክርስቲያኖችንና አይሁዶችን የሚረግም ሱራት ከቁራን እየጠቀሰ በስሜት ተውጦ ሲያለቅስ ይሰማል። ሰሞኑን አብያተ ክራቲያናትን ባገራችን ያቃጠሉት አክራሪዎች ይህን አይነቱን ሰባኪ ይሆን የሚከተሉት?


በኢትዮጵያ የሃይማኖት መቻቻል አለን?ከሚለው የአባ ሳሙኤል መጽሐፍ የተወሰደ። ከታላቅ ምስጋና ጋር።

 

ወሀቢያ ምንድን ነው?

ወሀቢያ በ18ኛው መቶ ክፍለ ዘመን መሐመድ ኢብን አብደል ዋሂብ /1703-1792 ../ በተባለ ሰው የተመሠረተ የእስልምና ርእዮተ ዓለም ነው። ኢብን አብደል ዋሂብ ከ18ኛው መቶ ክፍለ ዘመን ጀምሮ የብዙ እስላሞችን ቀልብ የሳበውን አዲሱን አክራሪ እስልምና መሠረት የጣለ ነው። ተከታዮቹ ራሳቸውን ዋሂዲኖች ብለው ይጠራሉ። ትርጉሙም በተውሂድ የሚያምኑማለት ነው።

መሐመድ ኢብን አብደል ዋሂብ የተወለደው በማዕከላዊው ዐረቢያ ከሪያድ በስተ ስሜን ዑያናህ በተባለ ሥፍራ ከሃንባሊ የእስልምና ት/ቤት ጋር ግኑኝነት ከነበራቸው ቤተሰቦች ነው። አብዛኞቹ ቤተዘመዶች ከዚህ ት/ቤት የወጡ መምህራን ናቸው። በልጅነቱ በወግ አጥባቂው የሱኒ እስልምና ትምህርት ተኮትኩቶ አደገ፡ ከዚያም ለበለጠ ዕውቀት ወደ መካ እና መዲና ተጓዘ። በሃራማየን ት/ቤት በዘመኑ ዋና የአክራሪ እስልምና አቀንቃኞች ከነበሩት ከመሐመድ ሐያት አል ሲንዲ ከፍተኛ ዕውቀት አግኝቷል። በዚያም በተለይም ሃዲትን በተመለከተ በቂ የሆነ ዕውቀት ለመጨበጥ ችሏል። አብደል ዋሂብ በሃዲት በተገለጠው የጥንቱ እስልምና አሁን በሚያየው እስልምና መካከል ያለው ልዩነት ያሳስበው ነበር።

በልዩ ልዩ ቦታዎች ተዘዋውሮ ዕውቀቱን ካጎለመሰ በኋላ ወደ ሀገሩ ወደ ናጅድ ከተማ ተመለሰ። በዚያም ሕዝቡ የያዘውን የተለመደ ዓይነት እስልምና በመተው ቃል በቃል ቁራዓንን በሱኒ የእስልምና መርህ መሠረት እንዲከተል ማስተማር ጀመረ። ምንም እንኳን መጀመርያ ላይ ብዙዎች ቢቃወሙትም የዳሪያው ገዥ ሙሀመድ ኢብን ሳዑድ ጥሪውን በመቀበል የሃሳቡ ደጋፊ ሆነ። በአክራሪው የእስልምና መምህርና በጦረኛው መሪ መካከል የተጀመረው ወዳጅነት ወታደራዊ የሆነ እስላማዊ መንግሥት ለመመሥረት በቃ። ይህ እስላማዊ ወታደራዊ መንግሥት በአጭር ጊዜ ውስጥ ግዛቱን ወደ ሌላው የዐረቢያ ልሳነ ምድር ማስፋፋት ቻለ።

ይህ ኃይል በ1802 .. በደቡብ ኢራቅ የነበሩትን የሺአቶች ቦታዎች አስለቀቀ፡ በ1803 .. ደግሞ መካን ተቆጣጠረ። በዚያም የመጀመርያው ጠንካራ የሳዑዲ መንግሥት ተመሠረተ። በወቅቱ የእስልምናውን ዓለም አንድ አድርገን እንገዛለን ብለው የተነሱት ኦቶማን ቱርኮች ሁኔታው ስላሰጋቸው በግብጽ የነበረውን ጦር ወደ ሳዑዲ ላኩት። በዚህ ምዕራባዊውን አሠራር ይዞ የነበረው የኦቶማን ቱርክና አዲስ በመነሳሳት ላይ በነበረው ዐረባዊው አክራሪነት መካከል በተደረገው ጦርነት የሳዑዲ ወሀቢያዎች ለጊዜው ተሸነፉ። በ1818 .. የመጀመሪያው የሳዑዲ መንግሥት ተጠናቀቀ።

ወሀቢዝም ማናቸውንም ዓይነት የሱፊ እስልምና አካሄዶችን አይቀበልም። የተቀደሱ ሰዎች የሚባል ነገርን አያውቅም፡ በዚህ ዓይነት አምልኮ የተስፋፉ ስዎችም ከእስልምና ያፈነገጡ በመሆናቸው ሞት ይገባቸዋል ይላል። ከቁርዓንና ከሱና በስተቀር ሌላ የእስልምና መጽሐፍ አይቀበልም። እስልምና ብቸኛ የድኅነት መንገድ ነው ይህንን ደግሞ ሰዎች በውድም ሆነ በግድ መቀበል አለባቸው፡ ስለዚህም የተቀደሰ ጦርነትን ማካሄድ አስፈላጊ ነው ይላል። /ሱረቱ 8:65/

ይህ የወሀቢዝም አስተሳሰብ በሶማልያ ከሚገኘው የአልሸባብ ቡድን እስከ አል ቃኢዳ ድረስ ያሉ የዘመናችን አሸባሪዎች የሚመሩበት አስተሳሰብ ነው። የሀገራችን እና የቤተ ክርስቲያናችን የዘመኑ ፈተናም ይህ ነው። ወሃቢዝም በየሀገሩ በተለያየ ስም ይጠራ እንጂ አሠራሩ ተመሳሳይ ነው፡ እስልምናን አክራሪ በሆነ መንገድ ኃይል ቀላቅሎ መጠቀም ነው። የወሀቢዝም መነሻም መስፋፊያውም ሳዑዲ ዐረቢያ ነው። በተለይም ኢትዮጵያ ውስጥ ለሚደረገው የአክራሪ እስልምና እንቅስቃሴ ዋናው ድጋፍ የሚገኘው ከሳዑዲ ነው።

ወሀቢዝም በአሁን ጊዜ በሀገራችን የሚያደርገው እንቅስቃሴ ምን ይመስላል?

ወሀቢዝም በአሁኑ ጊዜ በሀገራችን እየሠራ ያለውን ነገር በሁለት ከፍለን እናየዋለን

.ወሀቢዝም ከኢትዮጵያ ውጭ ያለው እንቅስቃሴ

.ወሀቢዝም በሀገር ውስጥ ያለው እንቅስቃሴ


ወሀቢዝም በውጭ ሀገር ያለው እንቅስቃሴ

በውጭ ሀገር የምንለው ከኢትዮጵያ ውጭ የሚያደርገውን ኢትዮጵያ ተኮር እንቅስቃሴ ነው። ወሀቢዝም ከኢትዮጵያ ውጭ እየሠራ ያለው የመጀመርያው ተግባር ወጣቶችን ወደ ልዩ ልዩ ሀገሮች በተለይም ወደ ሳዑዲ ዐረቢያ፣ ፓኪስታን እና ማሌዥያ በመውሰድ ማሠልጠን ነው። ስለ ሕግ ብትጠይቁ ፈሪሳዊ ነበርሁ በሕግ ስለሚገኝ ጽድቅ ብትጠይቁ ያለ ነቀፋ ነበርሁ /ፊሊጽ.35/

እነዚህ ከመላዋ ኢትዮጵያ ተመልምለው የሚሄዱ ወጣቶች ተምረው ሲመለሱ የመድረሻ ት/ቤቶች መምህራን አጭር ሱሪ ለባሾች፣ ጢም አሳማሪዎች፣ ሴቶቹ ከራስ ጸጉራቸው እስከ እግር ጥፍራቸው ሂጃብ የሚሸፋፈኑ፣ ሙስሊሙ ከከርስቲያኑ ጋር አብሮ እንዳይኖር የሚለያዩ፣ ኢትዮጵያ እስላማዊ መንግሥት ሊኖራት ይገባል እያሉ የሚሰብኩ ናቸው።

ሌላው ተግባር ደግሞ የኢትዮጵያ ጠላቶችን በተገኘው አጋጣሚ ሁሉ መርዳት ነው። ለምሳሌ ከሩቁ ዘመን የግራኝን ዘመን ከቅርቡ ዘመን ደግሞ የሙሶሊኒን እና የሶማልያ ወረራን ለመደገፍ ሳዑዲዎች ያደረጉት ጥረት የሚጠቀስ ነው።

በዘመናችን ከምናየው ደግሞ የቢን ላደንን /አልቃይዳ/ እና የሶማሊዎቹ አልሸባብ ኅብረትን ጥረት እናያለን። ይህም ድርጅት ታላቋን ሶማሊያ የመመሥረትና ወሀቢዝምን በኢትዮጵያ የማስፋፋት ሕልም ያለው ድርጅት ነው። ይህም ድርጅት እስከ አሁን ድረስ የዓለም ሙስሊሞች ማኅበር በሆነው የርዳታ ሰጭ ድርጅት በአልሐራማን ይደገፋል።

እንደ አልሸባብ የመሳሰሉት የእስላም ድርጅቶች መልካቸውን እየቀያየሩ የአክራሪ እስልምናን መንፈስ በምስራቅና በደቡብ ኢትዮጵያ ማናፈስ ከጀመሩ ቆይተዋል። እነዚህ ድርጅቶች በሚያናፍሱት የፕሮፓጋንዳ ቅስቀሳ ኢትዮጵያ ውስጥ የነበሩት ደጋፊዎቻቸው የልብ ልብ እየተሰማቸው በትዕቢት እየተወጠሩ መጥተዋል። በአሁን ጊዜ የምናያቸው በልዩ ልዩ የሀገሪቱ ክፍሎች በክርስቲያኖች ላይ ያደረሱት ጥፋቶች ከዚህ ንቅናቄ ጋር ትሥሥር አላቸው።

ለምሳሌ በ1998 .. በጂማ አካባቢ በክርስቲያኖች ላይ የተፈፀመውን ጭፍጨፋ የመሩት ከውጭ የመጡ አክራሪዎች እንደነበሩ እና ከነዚህ ድርጅቶችም ጋር ግኑኝነት ያላቸው መሆኑን መረጃዎች አረጋግጠው ነበር። ሰሞኑንም በጂማ እና አካባቢዋ በክርስቲያኖች ላይ የተካሂደው ጥቃት በነዚህ ድርጅቶች ቅስቀሳ የተመረዙት ሙስሊም ኢትዮጵያውያን መሆናቸው የሚያጠራጥር አይደለም

በደቡብ ኢትዮጵያ የሚገኙትን ሙስሊም ኢትዮጵያውያን በወሀቢ መርዝ ለመንደፍ ድጋፋቸውን የሚሰጡት ግብጽ፣ ሊቢያ፣ ሶርያ፣ ኳታር፣ የሊባኖሱ ሂዝቦላህ፣ ኢራን፣ ሳዑዲ ዐረቢያና ጂቡቲ መሆናቸውን የተባበሩት መንግሥታት በ2007 .. ያቀረበው ሪፖርት ይናገራል።


. ወሀቢዝም በሀገር ውስጥ ያለው እንቅስቃሴ

አንዳንድ መረጃዎች እንደሚያረጋግጡት ወሀቢዝም ኢትዮጵያ ውስጥ ካለፉት ዘመናት በባሰ ሁኔታ ሥራ በመሥራት ላይ ነው ማለት ይቻላል። የወሀቢያ እንቅስቃሴ የኢትዮጵያውያን እስላሞች ከሌላው ሕዝብ /ማኅበረሰብ/ ጋር አብሮ ተቻችሎ የመኖር ነባር ባሕልን እያበላሸ መሆኑን የእስልምና ጉዳዮች ምክር ቤትም ይገልጣል። በተለይም ከሳዑዲ መንግሥት የሚረጨው ገንዘብ ወሀቢያን እያጠናከረው መሆኑን ያስረዳል።

የወሀቢያ እንቅስቃሴ ዋና ዋና ዓላማዎች

1. የሕዝቡን ተቻችሎና ተግባብቶ የመኖር ባሕል ማበላሸት

ከክርስቲያኖች ጋር በንግድ፣ በሥራ፣ ወዘተ አብሮ መሥራት እንደማይቻል ወሀቢያዎች ያስተምራሉ።

2. ኃይል የተሞላበት እንቅስቃሴ

እስላሞች የበለጠ እንዲሰልሙ ክርስቲያኖችም እስልምናን እንዲቀበሉ ኃይል የተሞላበት እንቅስቃሴ በመደረግ ላይ ነው። ክርስቲያኖችን ይገድላሉ፣ ቤቶቻቸውንና አብያተ ክርስቲያናትን ያቃጥላሉ፣ ሀብታቸውን ይዘርፋሉ፡ ክርስቲያኖችን ከትውልድ ቦታዎቻቸው እንዲፈናቀሉ ያደርጋሉ ወዘተ

ለምሳሌ፡

  • ሴቶች ብቻቸውን ውኃ መቅዳት አይችሉም፣ በሙስሊሞች ይደፈራሉ።
  • መስቀላቸው ተነሥቶ ጨረቃ ተቀምጦባቸው ወደ መስጊድነት የተቀየሩ የኦርቶዶክስ ተዋህዶና የፕሮቴስታንት አብያተ ክርስቲያናት አሉ።
  • ዲያቆናት በግድ ሰልመው ቁርዓን እንዲቀበሉ ይደረጋል።
  • ካህን ሻሽ ጠምጥሞ ሲሄድ ከታየ ይደበደባል፣ ይዘረፋል፣ ይሰደባል።
  • ከሰለምክ ተቀምጥ፣ ካልሰለምክ ውጣ እየተባለ ብዙ ክርስቲያኖች በገጀራ እየተደበደቡ እንዲሰልሙ መደረጉን መገንዘብ ተችሏል።

3.መስጊዶችን ማስፋፋት

ወሀቢያ ሌላው ተግባሩ ከሳዑዲ በሚመነጭ ገንዘብ መስጊዶችን ማስፋፋት ነው። በጠቅላላ የተሠሩትን መስጊዶች ብዛት በአዲስ አበባ ብቻ

180 መስጊዶች ይገኛሉ። ያሉት አብያተ ክርስቲያናት ግን 130 ብቻ ናቸው። የሙስሊሙንና ክርስቲያኑን ቁጥር በአዲስ አበባ ከመስጊዱና ቤተ ክርስቲያኑ ቁጥር ጋር ስናነጻጽረው የሚከተለውን መልክ ይሰጠናል።

 

ሃይማኖት መቶኛ የቤ/ክርስቲይን /መስጊድ ቁጥር
ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ 87 130
እስልምና 13 180

 

ከላይ ከተጠቀሱት 180 መስጊዶች መካከል ከ130 የሚሆኑት ባለፉት 15 ዓመታት የተሠሩ ናቸው።

በሌሎች የሀገሪቱ ክልሎች ሳይቀር ተመሳሳይ ሥራ እየሠሩ ነው። ከአዲስ አበባ ወደ አዋሳና በሌሎችም ዋና ዋና መንገዶች ዳር ላይ ስትጓዙ ሰው በሌለባቸው አካባቢዎች እንኳን ሳይቀር መስጊዶች በየአምስት እና አሥር ኪሎ ሜትሮች ርቀት ተገንብተዋል።

4. የጥምቀተ ባሕርና የመስቀል አደባባዮችን መንጠቅ

ሕዝቡን አበሳጭቶ አላስፈላጊ ሁከት ለማስነሳትና ተጨቁነናል፡ አሁን በጂማ እና አካባቢዋ እንደታየው ቁራእንን ለሽንት ቤት ተጠቅመዋል ወይም ቀድደዋል ብለው ስም ለማጥፋት ወሀቢያዎች ከሚጠቀሙበት አንዱ ዘዴ የጥምቀተ ባሕርና የመስቀል ማክበርያ ቦታዎችን ለመስጊድ ግንባታ መንጠቅ ነው። በአዲስ አበባ የአየር ጤና ኪዳነ ምሕረትን ቦታ ለመውሰድ የተደረገው ትግል የቅርብ ጊዜ ትዝታ ነው።

5. መረጃ ማዛባት

ሌላው የትንኮሳ መንገድ ደግሞ ኢትዮጵያ የክርስቲያን ደሴት ሳይሆን የሙስሊም ሀገር ዳር አልኢስላምመሆን አለባት የሚለውን የመካከለኛው ምሥራቅ አክራሪ ወሀቢዎች አጉል ሕልም ለማሳካት በኢትዮጵያ ከክርስቲያኑ ይልቅ ሙስሊሙ በቁጥር ይበዛል የሚል ፕሮፓጋንዳ መንዛት ነው።

6. በክርስቲያኖች ተጨቁነናል የሚል ድምጽ በተደጋጋሚ ለዓለም ማሰማት

በሀገር ውስጥ ላሉት የእምነቱ ተከትዮችም ሆነ በልዩ ልዩ የእስልምና ሀገሮች እና በሰብአዊ ድርጅቶች ዘንድ በኢትዮጵያ ውስጥ ሙስሊሞች እንደ ተጨቆኑ አድርጎ በመናገር የወሀቢያን እንቅስቃሴ የነጻ አውጭ እንቅስቃሴ ቅርጽ ለመስጠት ጥረት በመደረግ ላይ ነው። በዚህ መልክ ሙስሊም ሀገሮችና ድርጅቶች የሚሰጡትን ርዳታ የተጨቆኑ ወገኖችን ከመርዳት ጋር ያያይዙታል። ለመሆኑ መቸ ነው የኢትዮጵያ ሕዝብ ሙስሊሞችን የጨቆነው? ራሱ ሕዝቡ ከግዥዎች ከፋፍሎ የመግዛት ዘይቤ ሲፈራረቅበት የኖረ ሕዝብ ነው፡ በርግጥ ነገሥታቱ ክርስቲያኖች ናቸው። ይህ ደግሞ ሀገሪቱ በታሪክ ሳይሆን በተግባር ሕገ ኦሪትንና ሐዲስ ኪዳንን ከሌላው ዓለማት በፊት የተቀበለች ሀገርና ሕዝብ ስለሆነ ነው። ስለዚህ ጨቋኝና ተጨቋኝ የለም። ለምሳሌ አፄ ኃይለ ሥላሴ ቤተ ክርስቲያን ብቻ አልሰሩም መስጊድም ጭምር እንጂ መጽሐፍ ቅዱስ ብቻ አልነበረም ያሳተሙት ቁርዓንም ጭምር እንጂ።

ለምሳሌ የኢትዮጵያ ክርስቲያኖች የተቀደሰች ከተማ በሆነችው አክሱም መስጊድ ካልሰራን ሙስሊሞች ተጨቁነናል እያሉ ፕሮፓጋንዳ በመንዛት ላይ ናቸው። የሚገርመው ሁኔታ ግን ሳዑዲ ውስጥ፡ እንኳን መካና መዲና በመላ ሀገሪቱ አንድም ቤተ ክርስቲያን የለም። ቤተ ክርስቲያን ይቅርና ክርስቲያን ሲሞት እንኳን መቀበር አይፈቀድለትም ወደ ባሕር ይጣላል ወይም ሰው ካለው ወደ ትውልድ አገሩ ይላካል። አንድ መንገደኛ የሳውዲ ዓውሮፕላን ማረፊያዎችን እንደረገጡ፡ መጽሐፍ ቅዱስ ይዛችኋልን? የሚል ጥያቄ ነው በጉምሩክ ሰራተኞች የሚጠየቁት። ከያዙ እንዲያወጡ ይጠየቁና እዚያው ፊታቸው መጽሐፍ ቅዱሱ በማሺን ተቀዶ ወደ ቆሻሻ ቅርጫት ይገባል።

7. በየአጋጣሚው ክርስቲያኖችን መክሰስ

በተገኘው አጋጣሚ ሁሉ ክርስቲያኖችን መክሰስና ሆ! ብሎ ነገር ማንሳት የወሀቢዎች አንዱ የመጠቀሚያ ስልት ነው። ለምሳሌ በአንድ ወቅት በአዋሳ ዩኒቨርሲቲ የዐረብኛ ቁርዐን ተቀደደ ተብሎ ግርግር ተነሳ። አንድ ምስኪን ተማሪም ተይዞ ታሰረ። ህግ ከሁሉም በላይ ነውና ሲጣራ ጽሁፉ እንኳን ቁርዓንን ሊሆን ዐረብኛም አይደለም፡ በወቅቱ የተፈጸመው በፓኪስታን የተደረገውን ድርጊት ተከትሎ ለማንጽባረቅ የተፈጠረ ነበር። ነገር ግን ድሀው ተማሪ የዚህ ሰለባ ሆነና ፍርድ ቤት እንኳ ነን ቢያወጣው ትምሕርት ሚኒስቴር በሀገሪቱ ባለ ዩኒቨርሲቲዎች ገብቶ እንኳ እንዳይማር ከለከለው /ከህግ በላይ በመሆን/ ያሳዝናል።

በጣም የሚያሳዝነው ግን፡ በዚሁ የትምርት ተቋም በክርስትና ተከታዮች ተማሪዎች ላይ በጾም ጊዜ ለእስላሞች የተዘጋጀውን የፍስክ ምግብ አብራችሁ ካልበላችሁ ለእናንተ የሚሆን የጾም ምግብ የለኝም በማለት በፈጠረው ተጽእኖ ሳቢያ ተማሪዎቹ ለረሃብ አደጋ ተጋልጠው መገኘታቸው ነበር።

ኧረ ለመሆኑ መርካቶ ያሉ ሙስሊም ነጋዴዎች በክርስትና መጻሕፍቶች፣ መጽሔቶችና ጋዜጦች ስኳርና ቡና ጠቅልለውበት አያውቁምን?

የሰው ልጅ ከሌሎች ፍጥረታት በተለይም ከእንስሳት የሚለየው ከመናገሩና አዲሱን ነገር ከማፍለቁ በተጨማሪ አንዱ የአንዱን ክብርና ነፃነት ጠብቆ የመኖሩ ልምድ ነው።

ሀገራችን ኢትዮጵያ ሌሎች ዓለማት እንደ ሀገር ሳይሆን እንደ ቡድን የመደራጀትን መዋቅር ሳይጀምሩ በሥልጣኔና በመልካም አስተዳደር በነበረበት የውጭ ግንኙነት በስፋት የምትታወቅ ሀገር ናት።

የመጻሕፍት ሁሉ መጀመሪያና ታላቁ መጽሐፍ ቅዱስ ከ40 ጊዜ በላይ ስለ ኢትዮጵያ ጽፏል። አስተዳደሯም እጅግ የተመሰገነና በእንግዳ አቀባበልና የሰውን መብት ከማክበር አንጻር የተገለጠ ነበር በማለት አረጋግጦ ጽፎዋል።

ነብዩ ዕንባቆም የኢትዮጵያ ድንኳኖች ሲጨነቁ አየሁዕን 3:11 በማለት ኢትዮጵያውያን እንደ አብርሃም እንግዳን ለመቀበል እጅግ የሚጓጉና በእግዚአብሔርም የሚያምንም ይሁን የማያምን የሰውን ልጅ በሙሉ በፍጹም ፍቅር የሚቀበሉ መሆናቸውን ገልጿል። ነቢዩ ኤርምያስም ኢትዮጵያ ኢትዮጵያዊነቱን ነብር ዥንጉርጉርነቱን አይለቅምበማለት እንደገለጸው።

ኢትዮጵያውያን የሰውን ሰብአዊ መብት በመጠበቅ አንፃር በመልካም አስተዳደር ሂደት በ70 .. በጥጦስ አማካኝነት የኢየሩሳሌም ቤተ መቅደስ ሲፈርስና ኢየሩሳሌም ስትወረር በርካታ አይሁዳውያን ፈላሻዎች ኢትዮጵያ ውስጥ መጥተው ኖረው ምንም እንኳ ኢትዮጵያ የክርስትናን ሃይማኖት ገና በ34 .. በኢትዮጵያዊው ጃንደረባ አማካኝነት ብትቀበለም የሐ.. 8:29 አይሁድ ክርስቶስን የሰቀሉ ናቸው በማለት ማረፊያ አልተከለከሉም። ይልቁንም በክብር መኖር ጀመሩ እንጂ። ታዲያ በየትኛውም የኢትዮጵያም ታሪክ ይሁን በዓለም ታሪክ ኢትዮጵያውያን እነዚህን አይሁድ ማሰቃየታቸው አልተጻፈም። ነገር ግን በ8ኛው መቶ ክፍለ ዘመን የተነሳችው ዮዲት ጉዲት ክርስቲያኖችን ማስገደሏ አብያተ ክርስቲያናትን ማቃጠሏ ካህናትን ማሳደዷ ተጻፈ እንጂ።

እንደ አለመታደል ሆኖ ወርቅ ላበደረ ጠጠር እንዲሉ የዘመናችንም የእስልምና እምነት ተከታዮች ነን ባዮች በዮዲት ታሪክ የሚደግሙት በዚህች እንግዶችን በምትቀበል ሀገርና ሀገሪቱን ለዘመናት እያስተዳደረች በኖረችው ቤተ ክርስቲያን ላይ መሆኑ ያስገርማል።

የኢትዮጵያ ቤተክርስቲያን መቻቻልና መተሳሰብ በምትልበት ጊዜ ሁሉም ሰው የራሱን ሃሳብና ፈቃድ የሌላውን መብትና ህሊና በማይጎዳ መከናወን እንዳለበት ታስተምራለች። ይህ በመሆኑ ነው የእስልምና ሃይማኖት ተከታዮች በሀገራችን መኖር ከጀመሩበት ጊዜ አንስቶ ከሕዝበ ክርስቲያኑ ጋር በእድር፣ በዕቁብ፣ በመረዳጃ ኅብረት እየተሰባሰቡ ለሀገር ሰላም ለአካባቢ ጤና ሲሰሩ እንዲሁም በሐዘንና በደስታ ወቅት እየተጠያየቁና እየተረዳዱ እየኑሩ ለዘመናት የቆዩት።

ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ሕሙማኑን እንኳ ያለግዴታ በውዴታ በፈቃደኝነት የተመሠረተ በጥያቄ ልትድን ትወዳለህን?“ በማለት አስቀድሞ ይጠይቃቸው ነበር። ይህ ማለት የሰው ልጅ የራሱ ነፃ ፈቃድ እንዳለውን የፈቀደውን ሃሳብ የማራመድ መብት እንዳለው ያስረዳል። /ዮሐ. 5:1/

በሌላው ዓለም እንደሚሆነው ግን በኢትዮጵያ አይሆንም ምክኒያቱም ሁሉም ሀገር የራሱ የሆነ የአኗኗር ዘይቤ /context/ አለው። ሀገራችን ኢትዮጵያ ራሷን የቻለች ነፃ ሀገር ናትና። ኢትዮጵያ ለሰው ልጆች ሰብአዊ ክብር የምትቆረቆርና ስለሰው ልጆች እኩልነት የምታስተምር ጥንታዊ የነፃነት ሀገር በሕግና በሥርዓትም የምትመራ ሀገር እንጂ አንዳንድ የውጭ ኃይሎች የእስልምናውን ሃይማኖት ሰበብ በማድረግ ባዕድ የሆኑ የጭካኔ ተግባርን በሀገሪቱ ለማስፋፋት በጥረት ላይ ናቸው። በየእለቱም ከሚያከናውኗቸው ተግባራት መካከል በሠሯቸው የሚገልፁ ነጥቦችን ከዚህ በታች መመልከት ይቻላል። እንደ ሀገር፣ እንደ ሕዝብና መንግሥት የራሷ የሆነ ሕግ አላትና የእስልምና አክራሪ እምነት ተከታዮች መቻቻል ሲሉ፦

  • ፈጣሪያችን አምላካችንን እየተሳደቡ አልተወለደም አልተሰቀለም አልተነሳም እያሉ በሌላ ሃይማኖት ጣልቃ በመግባት ሕገ መንግሥቱን በመጣስ ሰብአዊ መብት በመግፈፍ፣
  • የኢትዮጵያን ሕግና አስተዳደር በሼርያ ይመራ በተባበሩት የዐረብ ማኅበራት ትታቀፍ እያሉ ነው የብዙኃኑን የኢትዮጵያውያን መብትና ሕገ መንግሥት በመጋፋት፣
  • የአክራሪዎች መቻቻል ትርጉም አብያተ ክርስቲያናትን ማፈራረስ ክርስቲያኖችን በጸሎት ላይ እያሉ መግደል ማቁሰል ነውን?
  • የእነርሱ የመቻቻል ትርጉም በሚጽፏቸው ጋዜጦችና መጽሔቶች እንዲሁም የስብከት ካሴቶቻቸው ላይ ክርስቶስ ፈጣሪ ነውን? የሚሉ የክህደት ትምህርታቸውን ማሰማታቸው በማይመለከታቸው ሃይማኖት ገብቶ ማጣጣልና መዳፈር ይገባልን?

ከአንድ በላይ የሆኑ ነገሮች በሙሉ አብረው ለመኖር አንዱ የአንዱን ሥርዓት ሕግ ጠብቆና አክብሮ መኖር አለበት። ብርሃነ ዓለም ቅዱስ ጳውሎስ ተፈጥሮ እንኳ አያስተምራችሁምን?“ በማለት እንዳስተማረው የሰው ልጅ ከስነ ፍጥረት የሚማር ከሆነ ብርሃን ብርሃንነቱን ጨለማም ጨለማነቱን ይዞ ይጓዛል። ስንዴም ሲዘራ ስንዴ እንጂ ኑግ ሆኖ አይበቅልም። ውሃም ከድንጋይ ጋር ቢውል ድንጋይም ውሃን ቢያስጮኽው ጠባያቸው ለየቅል ነው። ነገር ግን ልዩነት ውበት የሚሆነው የተለያዩና ተቃራኒ የሆኑ ነገሮ መጠራጠር ሳይሆን መስማማት መለያየት ሳይሆን መከባበር ሲችሉ ነው።

የኢትዮጵያ ቤተ ክርስቲያን የሀገሪቱ የሥልጣኔ መገለጫ ናት፡ ቤተ ክርስቲያኗ የኢትዮጵያን ኢትዮጵያዊነት በሌላው ዓለም ጎልቶ እንዲወጣ በማድርግ ከፍተኛ አስተዋጽኦ ማበርከቷም አይካድም።

በሌላውም ቋንቋ ሌላው የእኔ የሚለው የትቂት ዘመናት ታሪክ ሊኖረን ይችላል። ነገር ግን ምንም ይሁን ምን የኢትዮጵያ ቤተ ክርስቲያን ለዘመናት ለሀገሪቱ ያበረከተችውን ይህን ከፍተኛ አስተዋጽኦ ሌላው አካል መቀበልና ማክበር ብቻ ሳይሆን ወደፊትም ይህ አገልግሎቷ እንዲቀጥል መቻቻል የሚሻው አካል እንቅፋት እንዳይሆን ያስፈልጋል። ይህም ታሪካዊ መቻቻልንም ያካትታል።

ተቻችሎ ለመኖር መተማመን ያስፈልጋል ሲባል ልቡን ሳውዲ አረቢያ፡ ኢራንና ፓኪስታን ካደረጉ የውጭ ኃይሎች ሰዎች ጋር ሳይሆን ኢትዮጵያውያን እንደ ኢትዮጵያ ሲያስቡ ብቻ ነው።

በማኅበራዊ ሕይወት የተጎራበቱን እንግዳ ሆነው የመጡ ሙስሊሞች እስከዛሬ ድረስ በኢትዮጵያ ውስጥ የኖርነው እኛ ስለቻልናቸው እንጂ ክርስቲያኖች ችለውን አይደለም” /ሪፖርተር ጋዜጣ ሚያዝያ 21. ቀን 1999 .. የታተመ/ በማለት እስከመናገር ያደረስናቸው እውነት በታሪክ በስንተኛው ክፍለ ዘመን ነው የቻሉን?

እንደ ታሪካችንማ ከሆነ ሁኔታዎችንና ወቅቶችን በመጠበቅ ብዙ ግፍ ደርሶብናል ቻዮች እኛ እንጂ እናንተ አይደላችሁም። ሌላው ለመቻቻል አክራሪ ሙስሊሙ ኢትዮጵያዊነቱን ማመን ይስፈልጋል፡ በልባቸው ይረግማሉ በአፋቸው ይመርቃሉበማለት ልበ አምላክ ቅዱስ ዳዊት እንደገለጸው በልባቸው የአረብ አገራት ምኞትና አስተዳደራዊ አካሄድ በአፋቸው ግን መንግሥት በሰጠን የእኩልነት መብት ተደስተናል ይሉናል።

ከጥቂት ጊዚያት ወዲህ በሙስሊሙ ኅብረተሰብ ስም ቡድኖች ተከባብሮ መኖርን ለማደፍረስ ሲንቀሳቀሱ ይታያሉ። እንዲህ ዓይነቱን ሥራ ክርስቲያኑ ላድርገው ካለ ምናልባትም በተሻለ መልኩ ሊያደርግ እንደሚችል መታወቅ ይገባዋል። የሀገራችን ሰው ሲተርት ከሳሽ የተከሳሽን ልብ ቢያውቀው ኖሮ እግሩን ይሰበስብ ነበርእንዳለው ሆነ ነገሩ።

የክርስቲያኑ ኅብረተሰብ ሙስሊሙ ኅብረተሰብ በሚያምንበት ቁርዓን ላይ ምንም ነገር ሳይተነፍስና ሳይስነዝር ጸረክርስቲያን ጸረተዋሕዶ የሆኑ ጽሑፎች ለዚህ በሰላም ለሚኖር ሕዝብ ተርጉሞ ማቅረብ አላዋቂነት ነው። ክርስቲያኖችን የሚያንቋሽሹና፡ ለግድያ የሚቀሰቅሱና በኢራኑ አያቶላ ኮሜኒ የተጻፉ የጥላቻ መጣጥፎች ሳይቀሩ ወደ አማርኛ እየተተረጎሙ በአሁኑ ሰዓት በገበያ ላይ በመዋል ይገኛሉ።

ባንዳንድ አክራሪ ሙስሊሞች የሚሰጡ ከተራ አሉባልታና ስድብ የማይተናነስ መረጃ የሌለውና አሳማኝ ያልሆነ ዲስኩር እየለቃቀሙ ሕዝቡን ለማወናበድ እየተረጎሙ ማቅረብ ተገቢ ድርጊት አይደለም።

እንግዲያው የሚይስፈልግ ከሆነ ቁርዓኑን ከመነሻው ጀምሮ እስከመጨረሻው ሰፊ ትንታኔ በያዘ ምክንያታዊ በሆነ ተጨባጭ መረጃዎችና መልሶች ማውጣት የሚቻል ሲሆን ስለ ሰላምና ስለ ተቻችሎ መኖር ሲባል ይህ እስካሁን አልተደረገም።

አትግደል የገደለም እርሱ ይፈረድበታል የተባለውን ሰምታችኋል እኔ ግን እላችሁ አለሁ በወንድሙ ላይ በከንቱ የሚቆጣ ሁሉ እርሱ ይፈረድበታል። ወንድሙንም ጨርቅ ለባሽ የሚለው በአደባባይ ይፈረድበታል። በገሃነም እሳት ይፈረድበታል /ማቴ. 5:21-22/


 

 

 

Posted in Ethiopia | Tagged: , , | Leave a Comment »

A History of Christianity

Posted by addisethiopia / አዲስ ኢትዮጵያ on March 6, 2011

 

A six-part BBC series

 

Posted in Ethiopia, Faith | Tagged: , , , | Leave a Comment »

What in the World are they Spraying?

Posted by addisethiopia / አዲስ ኢትዮጵያ on March 3, 2011

 

What In The World Are They Spraying? The Chemtrail/Geoengineering Cover-up by Truthmedia Productions promises to have people looking up in the sky.

Chemtrails have long been debated and producer Michael Murphy and director Paul Wittenberger teamed up with world renowned author and documentary film producer G. Edward Griffin to combine their expertise and research to put an end to the debate about chemtrails. The world premiere of What In The World Are They Spraying? is being held in Atlanta, Georgia on October 23, 2010. This is the first-ever full length documentary about chemtrails.

 

Continue reading…

 

 

 

Posted in Curiosity, Life | Tagged: , , , | Leave a Comment »

“Church Forests” of Ethiopia

Posted by addisethiopia / አዲስ ኢትዮጵያ on March 2, 2011

 

The image on the video shows a typical Ethiopian hillside “Church-Forest” – one of the symbolic reconstructions of the Garden of Eden that surround most Christian churches in the Northern part of the country.

The year 2011 was declared the International Year of Forests by the United Nations to raise awareness and strengthen the sustainable forest management, conservation and sustainable development of all types of forests for the benefit of current and future generations.

In most parts of Northern Ethiopia, forests have been completely destroyed and converted into farms and grazing lands over centuries. Hence, when a traveler sees a patch of indigenous old-aged trees in the northern highlands of Ethiopia, he/she can be sure that there is an Orthodox Church in the middle. They are visible from a great distance, with a majestic appearance, usually built on small hills overlooking the surrounding villages. The local people call these churches with the surrounding trees as “Debr” or “Geddam” is seen by the followers as the most holy place religiously as well as a respected and powerful institution socially.

The following reading is taken from a fascinating post on the PLoS blog network:

In America, some fundamental Christians believe that man has a God-given right to use the earth and all its resources to meet their needs. After all, Genesis says so. But across the Atlantic, a different attitude prevails among followers in Ethiopia, which has the longest continuous tradition of Christianity of any African country. Followers of the Ethiopian Orthodox Tewahido Churches believe they should maintain a home for all of God’s creatures around their places of worship. The result? Forests ringing churches.

There are some 35,000 church forests in Ethiopia, ranging in size from a few acres to 300 hectares. Some churches and their forests may date back to the fourth century, and all are remnants of Ethiopia’s historic Afromontane forests. To their followers, they are a sacred symbol of the garden of Eden — to be loved and cared for, but not worshipped.

Most church forests are concentrated in the northern reaches of the country, especially in the Lake Tana area. Here, most of the Afromontane forests have been cut down to make clearings for agriculture, pastures for livestock and settlements. It is said that if a traveler to the area spies a forest, it surely has a church in the middle. Many also have freshwater springs.

These spiritually-protected woods, also known as coptic forests, comprise a decent chunk of the 5 percent of Ethiopia’s historical forests that are still standing. Massive deforestation has rendered these church forests as true islands — green oases peppering a land laid bare.


Continue reading…

Posted in Ethiopia | Tagged: , , , | Leave a Comment »

Libya and The UN Human Rights Council

Posted by addisethiopia / አዲስ ኢትዮጵያ on March 1, 2011



With the world no longer able to avert its eyes from the mass bloodshed in Libya, and as Moammar Gadhafi’s deadly degradation of his people reaches a new peak, there is more than enough blame to go around.

Primary responsibility certainly goes to Gadhafi and his regime, but the international community that for four decades legitimized and propped up one of the worst abusers of human rights cannot evade responsibility. At the apotheosis of international hypocrisy in supporting Gadhafi stands the United Nations Human Rights Council (with the Office of the High Commissioner for Human Rights as its official secretariat).

With the UN Human Rights Council and other UN bodies now scrambling to position themselves on the winning side of history, with belated condemnations of violence and abuses in Libya, it would be unfortunate for the world to forget the sordid history of the central UN human rights body and its responsibility as an enabler and apologist for so many deadly dictatorships.

Astonishingly, in May 2010, in a secret ballot, Libya received a shocking 155 votes (out of 192 countries), and was elected to the UN Human Rights Council.

The world was certainly aware of the vast litany of domestic and international crimes committed by the Gadhafi regime. Even in the corridors of the UN there was occasional talk and concern about Libya’s human rights practices, such as extrajudicial and summary executions, systematic use of torture, and the imposition of the death penalty for political and economic offences.

The international community was also aware that Libyan agents in 1988 blew up a passenger airplane over Lockerbie, Scotland, killing 270 people, exploded a French airliner over the Sahara desert, killing 170, and in 1986 blew up the La Belle disco in Berlin, killing two Americans and wounding dozens. Gadhafi also financed and helped train dozens of terrorist organizations, supported Charles Taylor in the Liberian civil war that was responsible for more than 200,000 deaths, and backed Robert Mugabe of Zimbabwe, who brought hunger and devastation to that once relatively prosperous country.

after 2003 (when Gadhafi thought it prudent, in the wake of the ouster of Saddam Hussein, to give up his weapons of mass destruction program) embarked on a dangerously misguided policy of “constructive engagement,” where they thought they could combine profit and peace.

It was, however, the Human Rights Council that really burnished Libya’s international image in an Orwellian theatre of the absurd. For instance, at a council meeting in November 2010 for a universal periodic review of rights protection, country after country paid tribute to the Gadhafi regime’s performance on human rights.

Qatar expressed its appreciation for Libya’s human rights performance. The Syrian representative, without irony, spoke of the unique experience of democracy in Libya and the growth and development of human rights there. Saudi Arabia strongly praised Libya’s interest in “promoting and protecting human rights.” North Korea and Cuba glowingly endorsed Libya’s efforts and “significant achievements” in human rights.

Little wonder that with such fulsome praise and endorsements from the world’s leading human rights body, the Gadhafi regime rejected even moderate “suggestions” at improving its human rights record.

As in the case of other murderous dictatorships, the Gadhafi regime will come to an end, hopefully the political order will be fundamentally changed, and the long-suffering people of Libya will have their rights and dignity protected. What, however, will happen to the UN Human Rights Council (and its secretariat) that also bears such heavy responsibility for the horrors the people of Libya have had to endure?


Source: Toronto Star


LIBYA AND ITALY

Flush with petrodollars, Libya has been buying stakes in Italian companies, while Italian companies have clinched contracts for energy and infrastructure projects in the North African state. Libya supplies a quarter of Italy’s crude oil needs, and is also a key provider of gas.

Following is a list of Libya’s main Italian investments and Italian companies with investments in Libya.

ENI

Italy’s biggest oil and gas company has extensive operations in Libya, including long-term take-or-pay contracts. The company, which has operated in Libya since 1959, has said it plans to invest as much as $25 billion there. Libya accounts for about 13 percent of its entire production.

IMPREGILO

Italy’s biggest builder Impregilo was expected to be a big gainer from Berlusconi’s push to develop ties with Libya and is vying for a piece of a Libyan motorway project financed by Rome that is worth as much as 5 billion euros.Impregilo has also been cited in the past as a possible target for Libyan investment.

SAIPEM

A consortium led by oil services company Saipem, which is controlled by Eni, won a 835-million-euro contract for the first part of the Libyan motorway project. The consortium also includes engineering and construction firm Maire Tecnimont.

FINMECCANICA

Italian aerospace and defense company Finmeccanica SpA and Libya in 2009 agreed to cooperate on aerospace and other projects in the Middle East and Africa. Under the deal, a 50-50 joint venture between Finmeccanica and the Libya Africa Investment Portfolio will be created and act as the main vehicle for investments.

UNICREDIT

Libya’s stake in banking group UniCredit stands at a total 7.6 percent after the Libyan Investment Authority (LIA) acquired a 2.59 percent stake in Italy’s biggest lender. LIA also owns 3 percent of British publisher Pearson, which owns the Financial Times

FIAT

Libya came to the rescue of Fiat in 1977 at the invitation of the head of its founding family, Giovanni Agnelli, with the Libyan Arab Foreign Investment Company (Lafico) buying a stake of about 15 percent in what was then a struggling carmaker.

SOCCER

Lafico has 7.5 percent of the soccer club Juventus, which is controlled by the Agnellis. Gaddafi’s son, Al-Saadi Gaddafi, used to sit on the Juventus board and was even a player for Perugia and Udine. Libya at one stage considered bidding for the Roman club Lazio and also poured money into Triestina.

TEXTILES

Lafico holds 21.7 percent of Olcese, according to the textile company’s website.

 

Source: Thomson Reuters data, company websites, Sovereign Wealth Fund Institute, IFSWF

 

 

 


Posted in Ethiopia | Tagged: , , , , , , , , , , | 1 Comment »

 
%d bloggers like this: