AddisEthiopia Weblog

Ethiopia's World

  • Sweet Orange

  • October 2014
    M T W T F S S
    « Sep    
  • Archives

  • Categories

Posts Tagged ‘Ethiopian Orthodox Tewahedo Faith’

Sacred Rivers: The Spiritual Side of The Ganges, The Nile and The Yangtze

Posted by addisethiopia on October 12, 2014


As his new television series ‘Sacred Rivers’ begins, Simon Reeve reveals the spiritual side of the Ganges, the Nile and the Yangtze

Outside a small hillside shrine at Gish Abay in the lush highlands of Ethiopia a large crowd had gathered under the sweltering midday sun. They were waiting patiently by a shack with a tin roof for Orthodox priests to bless them with water from an unimpressive little stream. But as it dribbles through a grassy meadow and tumbles down a rocky hill, hundreds of other trickles and torrents join it, and the stream is transformed into the mighty Nile.

I was visiting Gish Abay, revered by millions as the source of the world’s longest river, while filming Sacred Rivers, a new TV series for which I travelled the length of the Nile, the Yangtze and the Ganges.

The three journeys were rollicking adventures and an opportunity to explore remote and magnificent areas of the world, while having my brain fed with stories about the cultures, religions and countries that have emerged along some of our greatest rivers. They were also eye-opening experiences and often extremely moving.

Hundreds of pilgrims had travelled from across Ethiopia to the source of the Nile, either to give thanks for the holy waters, or to seek good fortune or healing for a depressing list of ailments. There was both wailing and joy. One young woman told me, with the certainty of the pious, that her kidney infection had just been cured by contact with the water.

The shrine at the source is underwhelming, but the veneration of the water made absolute sense to me. The Nile is life-giving. In the arid regions of north-eastern Africa, human existence would be virtually impossible without it. The same is true of the Ganges and Yangtze. Rivers have helped to shape the development of human civilisation. What could be more normal than to thank and praise God or the gods for the magical, mysterious gift of a river that has nurtured and sustained vast numbers of humans for aeons of time?

The Nile: The life-giving force at the heart of Africa

Two great tributaries form the world’s longest river: the White Nile running north from Lake Victoria, and the Blue Nile, which begins in Ethiopia, where I began my journey from source to sea.

Think of the Nile and you invariably think of Egypt, pharaohs and pyramids. But it’s actually Ethiopia that provides almost 90 per cent of the total flow of the Nile.

With a BBC team I followed the Blue Nile from Gish Abay to the far north-west of Ethiopia, and the vast waters of beautiful Lake Tana, an inland sea covering more than 1,000 square miles, also considered by some to be the source of the Blue Nile.

Fishermen on the lake still use boats made from papyrus, which grows all the way along the river Nile and played a major role in all of the civilisations that grew up on its banks. A local boatbuilder called Girma let me paddle around in one of his new creations, and although papyrus boats are as stable as a bowl of jelly, to my amazement I managed to avoid a watery dip.

Across the lake I stopped at the 700-year-old monastery of Ura Kidane Mehret, one of dozens in the area. Inside, vivid wall paintings tell the story of Ethiopia’s spectacular religious heritage. According to legend a Lake Tana monastery was also the resting place of the Ark of the Covenant. Many Ethiopians believe it’s still in the country.

Heading north into Sudan, I saw the meeting point of the two Niles, the extraordinary spectacle of Khartoum’s ”whirling dervishes’’, and took a long drive into the desert to a region once home to the ancient Nile civilisation now known as Nubia.

Nubia developed along the river 5,000 years ago, and stretched from northern Sudan into southern Egypt. It is still little-known, but there are more pyramids in Sudan than in Egypt, and at Nuri there is a royal cemetery containing pyramids for 20 kings and 54 queens of the Nubian kingdom known as Kush.

Climbing the ruined side of the pyramid belonging to Taharqa, the greatest of all Kushite pharaohs – who ruled not only Sudan but the whole of Egypt as well – was a breathtaking experience.

Standing on top of Jebel Barkal, a lone 90m-high outcrop once considered the holiest site in Nubia partly because of its proximity to the Nile, I could see clearly why so many people worship our sacred rivers. Around me there was desert. Beyond the river, there was desert. But along the riverbanks, there was life.

Religions often developed out of a desire to explain and understand the forces of nature and creation. At Nuri there could not have been a clearer representation of the powerful gift of a river.


Dam Rising in Ethiopia Stirs Hope and Tension

grand-ethiopian-renaissance-damThere is a remote stretch of land in Ethiopia’s forested northwest where the dust never settles. All week, day and night, thousands of workers pulverize rocks and lay concrete along a major tributary of the Nile River. It is the site of the Grand Ethiopian Renaissance Dam, the continent’s biggest hydropower plant and one of the most ambitious infrastructure projects ever in Africa.

Ethiopia is a poor country, often known best for its past famines, but officials say the dam will be paid for without foreign assistance — a point of national pride. Computer-generated images of the finished structure are framed in government offices, splashed across city billboards and broadcast in repeated specials on the state-owned television channel.

We lean on the generousness of the rest of the world,” said Zadig Abrha, deputy director of the dam’s public mobilization office. “So there is a conviction on the part of the public to change this, to regain our lost greatness, to divorce ourselves from the status quo of poverty. And the first thing that we need to do is make use of our natural resources, like water.”

Ethiopia, one of the world’s fastest-growing economies, has poured its resources into a slew of megaprojects in recent years, including dams, factories, roads and railways across the country.

Continue reading…


Posted in Ethiopia, Faith, Infos | Tagged: , , , , , , , , | Leave a Comment »

ብሩክ የመስቀል በዓል

Posted by addisethiopia on September 25, 2014


ኢትዮጵያና ኢትዮጵያዊነትከሚለው መጽሐፍ የተወሰድ

የመስቀል በዓል በእኛ በኢትዮጵያውያን ዘንድ ብቻ ለምን ይከበራል?

ነገር ከሥሩ፥ ውኃ ከጥሩ!” እንደሚባለው፡ ስለመስቀል ታሪክ ሲወሳ አዳምንና ሔዋንን በሚመለከት ከዚህ የሚከተሉት ቍም ነገሮች ይጠቀሳሉ፤ ይኽውም እኒህ ሁለት የመጀሪያ ሰዎች፦

፩ኛ፦ የአምላክ ልጆች ኾነው በቅንነት እንዲመሩበትና ለዘለዓለም ሕያዋን ሆነው በገነት ተድላ እንዲኖሩበት ከፈጣሪያቸው ከተሰጣቸው የእውነት ቃልና ከተጎናጸፉት መልካም ሕይወት ይልቅ፡ ዲያብሎስ ከተባለው የሓሰት አበጋዝ የቀረበላቸውን የጥፋት ምክር በራሳቸው ምርጫ ተቀብለው በክፋት ዓለም መኖርን መምረጣቸው፥

፪ኛ፦ ቆይተው ግን፡ ከዚህ የኃጢአት ምግባራቸው ፍጹም ተጸጽተው ንስሓ በመግባት የፈጣሪያቸውን ምሕረት መጠየቃቸው፥ እግዚአብሔርም ሊነገር በማይቻል ቸርነቱ ኃጢአታቸውን ይቅር ማለቱ፥

፫ኛ፦ እግዚአብሔር የዚህ ይቅርታቸው መገለጫ በሆነው በአንድ ልጁ፡ በኢየሱስ ክርስቶስ ቤዛነት እነርሱንና የእነርሱን ፈለግ የተከተልን እኛን ዘሮቻቸውን በፈቃዳችን ካመጣነው ከዚያ የፍዳ አገዛዝ የኃጢአት ቀንበርና የሞት ዕዳ ካዳነን በኋላ ጥንቱኑ አዘጋጅቶልን ወደነበረው ወደዘለዓለም መንግሥቱ ሕይወት የመለሰን መሆኑ ከሁሉ በፊት መነሻና መሠረት ሆኖ መነገር አለበት።

ይህም ሁሉ ሊሆን የቻለው፡ አዎን! በቀላል አልነበረም፡ እግዚአብሔር ወልድ ከቅድስት ድንግል ማርያም በፍጹም ሰውነት ተወልዶ ያለኃጢአት እውነተኛውን ሰብአዊ ሥርዓት በመኖር ለፍጥረቱ በጎ አርአያ ሆኖ የእግዚአብሔርን መንግሥት ምንነት በትምህርት ገልጦና አምላክነቱ ንም በተአምራት አሳይቶ ልዩ ልዩ ፈተናዎችን አሸንፎና መከራዎችን ተቀብሎ በመስቀል ላይ ራቁቱን ተሰቅሎና ደሙን አፍስሶ ሙቶና ተቀብሮ በመጨረሻ በትንሣኤው ያን ጨንቀኛ ጠላታቸውን ዲያብሎስን ድል በመንሣት ነው።

ከዚህ ጋር በማያያዝ እኔን መከተል የሚወድ ቢኖር ራሱን ይካድ! መስቀሉንም ተሸክሞ ይከተለኝ! ነፍሱን ሊያድን የሚወድ ሁሉ ያጠፉታል! ስለእኒእ ግን ነፍሱን የሚያጠፋ ሁሉ ያገኛታል!” የሚለው የመስቀሉ ጌታ የኢየሱስ ክርስቶስ ቃል እና የእርሱ ተከታይ ሓዋርያ ቅዱስ ጳውሎስ፡ በመንፈስ ቅዱስ ተመልቶ፡ የመስቀሉ ቃል ለሚጠፉ ሞኝነት፡ ለእኛ ለምንድን ግን፡ የእግዚአብሔር ኃይል ነው!” በሚል የመክፈቻ አርእስት ስለመስቀል ምስጢር የሰጠው የትርጓሜ ሓተታ አብሮ ሊነገር ይገባል።

የትርጓሜው ሓተታ እንዲህ ነው፦ የአይሁድ ሊቃናት ከካህናቱና ከሕዝቡ ጋር በሰይጣናዊ ቅንዓት ተነሣሥተው በስቅላት ያስገደሉት ኢየሱስ ክርስቶስ ሥጋው ከተቀበረም በኋላ ቅንዓታቸው ሊበርድ፥ ጭካኔያቸውም ሊረግብ አልቻለም፡ ያ፡ ያሠቃዩት ጌታ ስለፍጥረቱ ቤዛነት የመጨረሻው የፋሲካ በግ ሆኖ የተሠዋበትንና ይህን የመሰለው መለኮታዊ ፍቅር ተፈጽሞ ምስጢሩ የተከሠተበትን እንጨት እንኳ በርኅራኄያቸው ትተው ሊያልፉት አልፈለጉም። ደቀ መዛሙርቱ ሥጋውን ሠርቀው እንዳይወስዱትበሚል ምክንያት መቃብሩን እንዲያስጠብቅላቸው ወደጲላጦስ ሄደው በመማፀንና እርሱም ፈቃዳቸውን በመፈጸም በድኑን ሳይቀር እንዳልተዉት ሁሉ አሁንም በመስቀሉ ላይ የፈጸሙት ግፍ ከዚያ ያላነሰ፥ እንዲያውም የባሰና ወደር የማይገኝለት ሆኖ እንዲቀጥል ማድረጋቸውን እነሆ እንመለከታለን።

ይኸውም፡ መስቀሉ ደብዛው ሳይቀር ጨርሶ እንዲጠፋ ያደረጉበት መሠሪ ዕቅዳቸውና ክፉ ድርጊታቸው ነው። በዚህ ዕቅዳቸው መሠረት ማንም ሰው የራሳቸው የሆኑት ወገኖቻቸው እንኳ ሳይቀሩ ሊጠረጥሩ በማይችሉበት ሁኔታና ሥፍራ፡ መስቀሉን በድብቅ አስወስደው ቀበሩት ያም ሥፍራ ለከተማው የቆሻሻ መጣያ የተመደበው ቦታ ነበር።

በዚህ ድርጊታቸው ሦስት እኩይ ዓላማዎቻቸውን የፈጸሙ መስሏቸው ነበር። ከእነዚህ ዓላማዎቻቸው መካከል፦

፩ኛ፦ የሰማይና የምድር ፈጣሪና ጌታ የሆነው ኢየሱስ ክርስቶስ ቅዱስ ሥጋው የተቆረሰበትንና ክቡር ደሙ የፈሰሰበትን ምሥዋዕ (መሠዊያ) መስቀሉን ማርከስ ሲሆን፥

፪ኛ፦ ሕዝቡ ሁሉ የቤቱንና የከተማውን ጥራጊና ቁሻሻ በየቀኑ ያለማቋረጥ በማፍሰስና በመጣል መቀበሩን ማንም ሊያውቅ እንዳይችል፡ ምናልባት ቢታወቅ እንኳ ምን ጊዜም ተቆፍሮ እንዳይገኝና እንዳይወጣ ማድረግ ነው፥

፫ኛ፦ መስቀሉን እንዲህ አድርገው በሚቀብሩበት ጊዜ የክፋታቸው መጠን ምን ያህል የጸና መሆኑን የሚያመለክተው ሌላው ገጽታ ይታያል፡ ይኸውም፡ ዕፀ መስቀሉ ምናልባት ተቆፍሮ የተገኘ እንደሆን የዓለም መድኅን የተሰቀለበት እውነተኛው እንጨት የትኛው እንደሆነ ተለይቶ እንዳይታወቅ ለማደናገር ሲሉ፡ በቀኝና በግራ የተሰቀሉትን ወንበዴዎች ብቻ ሳይሆን ሌሎች ወንጀለኞች ጭምር የተሰቀሉበትን እንጨት ከጌታ መስቀል ጋር ደበላልቀው እንዲቀበር ማድረጋቸው ነው።

ዕሌኒ ንግሥትና ልጇ ንጉሥ ቈስጠንጢኖስ

ነቢዩ ዳዊት፡ ጊዜ ገቢር ለእግዚአብሔርእንዳለው፡ እግዚአብሔር ፈቃዱን የሚፈጽምበት፡ ሥራውንም የሚሠራበት ጊዜ ስላለው የዚህ የመስቀሉ ክብርና ኃይል የሚገለጽበት ቀኑ፡ እነሆ ደረሰ። ያም ቀን ምድረ ከነዓንን በማጠቃለል፡ በማእከላዊው ባሕር አካባቢ ያለውንና በዘመኑ ሥጋዊው ሥልጣኔ ዳብሮበታልየተባለውን ዓለም በቄሣርነት የገዛው ቆስጠንጢኖስ በ፫፻፳፭ ዓ.. በእናቱ በንግሥት ዕሌኒ አማካይነት የክርስትናን እምነት ለመቀበል፡ ራሱን ያበቃበት ጊዜ ነበር። በዚያው ዓመት ሃይማኖታዊት የሆነችው ይህችው ንግሥት እናቱ፡ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ተወልዶ አድጎና ኖሮ ተሰቅሎና ሙቶ ተነሥቶና ዐርጎ ተልእኮውን በማከናወን ዘለዓለማዊ የምሕረት ጸጋውን ለሰው ልጆች በቃል ኪድን የሰጠባቸውን ቅዱሳት መካናት ትሳለም ዘንድ ልቦናዋ ተነሣሥቶ ወደ ኢየሩሳሌም እንድትጓዝ ሆነ።

ዕሌኒ ንግሥት፡ ኢየሩሳሌም ገብታ ቅዱሳት መካናትን እየተዘዋወረች ከጎበኘች በኋላ ስለጌታ ቅዱስ መስቀል በጠየቀች ጊዜ መስቀሉ የተቀበረበት ቦታ ባለመታወቁ እስከዚያን ቀን ድረስ የመስቀሉ ነገር የተሠወረ ምሥጢር ሆኖ እንደሚገኝ ተነገራት። በዚያን ጊዜ መስቀሉን በሚመለከት በመንፈሳዊ የፍቅርና የቅንዓት እሳት በነደደ ልቦናዋ የጌታን ሕማማቱንና የተናገራቸውን ቃላት በማዘከር ወደፈጣሪዋ የእንባ ጸሎትን አቀረበች፡ በእርሷ በኩል ምን ማድረግ እንደሚገባት ያመለክቷትም ዘንድ ወደቤተ ክርስቲያን መሪዎችና አገልጋዮች ካህናት በየቦታው ወደዘጉ ባሕታውያን ሳይቀር እየላከች አስጠየቀች።

ከእነርሱም ያገኘችው መልስ፡ ካህናትና ምእመናን በቤተ ክርስቲያን ተሰባስበውና በምሕላ ተጠምደው የዘጉትና የበቁትም በየበዓታቸው ተጠናክረው ኹሉም በያለበት ጾምና ጸሎት በማድረስ፡ መንፈስ ቅዱስ ምስጢሩን እንዲፈታው መጠየቅ መሆኑን የሚያመለክት ነበረ። እርሷም ይህ የተባለው መንፈሳዊ ምግባር ራሷ ጭምር በተካፈለችበት እንዲካሄድ አድርጋ የእግዚአብሔር ጽድቅ የተገለጸበትንና መልካም የምሥራቅ ፍሬ የሆነውን ከዚህ የሚከተለውን መመሪያ ለማግኘት በቃች። ይህም፡ ለመሥዋዕት እንደሚደረግ፡ እንጨት ተረብርቦ እንዲነድና በዚያ ላይ በሱባዔና በምሕላ የተጸለየበት ዕጣን ተጨምሮ ጢስ ቅታሬው ወደሰማይ ከወጣ በኋላ ወደምድር ተወርውሮ የሚተከልበት ያ ቦታ ጌታ የተሰቀለበት እውነተኛው ዕፀ መስቀል የተቀበረበት ሥፍራ መሆኑን አረጋግጦ የሚያሳይ ምልክት ይሁናችሁ!” የሚል ነበር።

በዚህ መሠረት መንፈሳዊቷ ንግሥት ይህንኑ መመሪያ በመከተል የታዘዘው ውጤት ታየ! ከሚነድደው እሳት ተነሥቶ፡ ወደሰማይ የወጣው የዕጣኑ ጢስ ቅታሬ ወደምድር ተመልሶ ከተራራማነት መጠን ደርሶ በነበረ በአንድ ጉብታ ላይ እንደጦር ተወርውሮ ተተከለ! ይህ ተአምር የታየበት ዕለት መስከረም ፲፯ ቀን ፫፻፳፮ ዓ.. ነበር፡ በዚያ ተራራ ላይ የሚደረገው ቁፋሮ በዚሁ ቀን ተጀምሮ ወደጥልቅ እየወረደ ሲቀጥል ከቆየ በኋላ፡ በመጋቢት ፲ ቀን መስቀሎች ተከማችተው ከሚገኙበት ዐዘቅት ተደረሰ!

በዚያ ዐዘቅት ውስጥ ከነበሩት፥ ሳይበሰብሱና መሬት ሳይበላቸው ከተረፉት ጥቂት መስቀሎች መካከል፡ ለካ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ለፍጥረቱ ቤዛ ኾኖ ደሙ የፈሰሰበት እውነተኛው ዕፀ መስቀል አብሮ ይገኝ ኖርዋል! ነገር ግን የትኛው እንደሆነ ለይቶ ለማወቅ እጅግ አዳጋች ሆነ! ይሁን እንጂ፡ ይህን ችግር ለመፍታት ረዥም ጊዜን አልወሰደም፡ ብዙ ድካምንም አልጠየቀም፡ አማናዊው ቅዱስ መስቀል የተለያዩ ተአምራትን በመፈጸምና ራሱን ከሌሎቹ ለይቶ በማቅረብ ማንነቱን በታላቅ ኃይል ገልጦ ሊያሳይ ችሏልና።

ዛሬም፡ እኛ ኢትዮጵያውያን ደመራእና መስቀልእያልን በየዓመቱ የማንከብረው በዓል መነሻና ዓላማው ይህ መታሰቢያነቱም ለዚህ መሆኑን እናውቀዋለን።

ንግሥት ዕሌኒ እውነተኛ ክርስቲያንና ጽኑ ሃይማኖታዊት ናት፡ ለክርስቲያኖችም ሁሉ ባለውለታ ነች። በተለይም ለእኛ ለኢትዮጵያውያን፤ ንግሥት ዕሊኒ በኢየሩሳሌም ባሳለፈችው የጥቂት ዓመታት ቆይታዋ የመጣችበትን ቅዱሳት መካናትን የመሳለም ዓላማዋንና ታላቁ ትሩፋትዋ የሆነውን የጌታን ቅዱስ መስቀል አስቆፍሮ የማውጣት ተል እኮዋን ማከናወን ብቻ ሳይሆን በዚሁ ጎልጎታ በተባለውና መስቀሉ በተገኘበት ቦታ ላይ የኢየሩሳሌምን ቤተ ክርስቲያን በአምስት ዓመታት አሠርታ ጨረሰች አሠርታም እንደጨረሰች፡ ምዕራቡን ለሮም (ለግሪኮች) ምሥራቁን ለሓበሾች (ለኢትዮጵያውያን) ሰጠች።

ይህ የኾነው ያለምክንያት አልነበረም። ኢትዮጵያውያን ጥንት ኢየሩሳሌምን ከቈረቈረው አባታቸው ከመልከ ጼዴቅ ጀምሮ እስከ ኢትዮጵያዊት ንግሥታቸው ማክዳ ከዚያም ታላቁ እስክንድር እስከተነሣበት ዘመን ድረስ ከትውልድ ወደትውልድ እየተላለፉ፡ በውርስ የደረሷቸው በኢየሩሳሌም ያሉት የዐፅመ-ርስት ቦታዎችና ንብረቶች በይዞታቸው ሥር ተጠብቀው ይኖሩ ነበረ፤ በእስክንድር ዘመን ግን በእርሱ ሥልጣን ከተተኩት ከአራቱ የጦር አዝማቾቹ አንዱ ወራሽ የነበረው ፬ኛው አንጥያኮስ ኤጲፋንዮስ የተባለው አረማዊ ከክርስቶስ ልደት በፊት በ፩፻፺፰ ዓመት፡ ኢየሩሳሌም ገብቶ ታላቅ ዕልቂትንና ብርቱ ጥፋትን አደረሰ፡ ከዚህ በኋላ ከክርስቶስ ልደት በፊት፡ በ፩፻፺፯ ዓመት፡ መቃብያን በእርሱ አገዛዝ ላይ በዓመፅ ተነሥተው እስኪያስወግዱት ድረስ እነዚህ የኢትዮጵያ ይዞታዎች በዚያ ከሚገኙት ቅዱሳት መካናት መካከል ጠፍ ሆነው ቆይተው ስለነበረ ነው።

ይህን እውነታ ከዚህ ቀጥሎ ያለው ማስረጃ ያረጋግጠዋል። ስሙ ቀደም ብሎ የተጠቀሰው ቆስጦንጢኖስ ከክርስቶስ ልደት በኋላ በ፫፻፳፭ ዓ.ም ግድም በሮም (በቍስጥንጥንያ) ነግሦ እናቱን ወደ ኢየሩሳሌም ልኳት እርሷም ቀደም ብሎ እንደተገለጸው የመጣችበትን የተቀደሰ ዓላማዋን ታላቁን ተልእኮዋንና የሕንፃ ቤተ ክርስቲያን ሥራዋን አከናውና እንደፈጸመች ወዲያው በጊዜው ለነበሩት ክርስቲያኖች ቦታ በምትሰጥበት ጊዜ፡ አብርሃ ወአጽብሓ የተባሉት የዘመኑ የኢትዮጵያ ነገሥታት ወደቆስጠንጢኖስና ወደእናቱ ንግሥት ዕሌኒ እንዲህ ሲሉ ላኩ፦

በኢየሩሳሌም ገዳመ ንጉሥ” [ኋላ በእስላሞች ጊዜ ዴር ሡልጣን] የተባለ አንድ ቦታ የአሕዛብ ነገሥታት ኢየሩሳሌምን እስኪያጠፏት ድረስ ከጥንት ጀምሮ በኢትዮጵያ ነገሥታት እጅ እንደነበረ ከታሪክ አይታችሁ፡ ከሽማግሌም ጠይቃችሁ እንድትመልሱልን እንለምናችኋለን።

ከእናንተ በፊት የነገሡ አሕዛብ እግዚአብሔርን የማይፈሩ ስውን የማይፈሩ ነበሩና፡ እግዚአብሔር ለሕዝቡ አማኝ ንጉሥ እስኪያነግሥ ድረስ ዝም አልን። አሁን ግን እግዚአብሔርን የሚፈራ ለሕዝበ ክርስቲያን የሚራራ ርስትን የሚተክል እንጂ የማይነቅል ቆስጠንጢኖስ የሚባል ደግ ነገሠ!’ የሚል ዜናን ብንሰማ እጅግ በጣም ደስ አለን።

ስለዚህ አንቺም ክብርት ንግሥት ሆይ፥ ደግ ክርስቲያን መኾንሽንና ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስን ማፍቀርሽን ሰምተናልና የናት ልመና ፊት አያስመልስ አንገት አያስቀልስ!’ እንደሚባለው ለንጉሡ ልጅሽ ነግረሽ፡ ርስታችንን አስመልሽልን!’ ብለው ወደ ዕሌኒ ንግሥት ላኩ።

እርሷም ይህንኑ ወደልጇ ወደንጉሥ ቆስጠንጢኖስ ልካ አሳወቀችው። ንጉሥ ቆስጠንጢኖስም የኢትዮጵያ ነገሥታት አብርሃ ወአጽብሓ የላኩትን ቃል አይቶ ከታሪክም ተመልክቶ ከሽማግሌዎችም ጠይቆና ተረድቶ የእናቱንም ምክር ሰምቶ በደስታ እሺ!” አለ።

ይኽው በኢየሩሳሌም ቅዱሳት መካናት የኢትዮጵያውያን ርስታቸው የኾነው ቦታ በንጉሥ ቆስጠንጢኖስና በእናቱ በንግሥት ዕሌኒ ትእዛዝ እንደቀድሞው ለኢትዮጵያውያን እንዲመለስ ተደረገ። ከዚያ በኋላ ኢትዮጵያውያን መነኮሳት መኖሪያ ቤት ሠርተው ባገኙት ቤተ ጸሎት እያገለገሉ ቆዩ። ይህም የኾነው ከ፫፻፳፰ ዓ.ም ጀምሮ ነው። እስከዘመነ ተንባላትም ድረስ (ማለትም እስላሞች ሥልጣን እስከያዙበት ጊዜ ድረስ) ከሦስት መቶ ዓመታት ለሚበልጥ ጊዜ በሰላምና በዕረፍት ኖሩ።

የመስቀሉ ነገርና ኢትዮጵያዊው አጼ ዳዊት



Posted in Ethiopia, Faith | Tagged: , , | Leave a Comment »

ርጉም አረቦች እህታችንን ሊሰቅሏት ነው

Posted by addisethiopia on May 15, 2014

ማን ነው፡ ! የአባይን ቧንቧ እንዘጋለን! ብሎ በመዛት እህታችንን ከስቅላት ሊያተርፋት የሚችል?

EthioMadonnaአፋችን ተለጉሟል፣ እጆቻችን ተሣስረዋል። በእህቶቻችን፣ በወንድሞቻችን፣ በልጆቻችን ላይ ርኩስ አረቦች የሚፈጽሙትን በደል ማቆም፣ መቋቋም አቃተን። ከሱዳን እስከ ሳዑዲ የስለት ሲሳይ፣ የጅራፍ ተቀባይ ሲሆኑ እንደ ቆሻሻ ተቆጥረው ከፎቅ ሲወረወሩ ፣ መሆን ያለበት ነገር እንደሆነ አድርገን በመቁጠር ዝም ብለን ኑሮአችንን እንገፋለን። ለምንድን ነው የምዕራብ መገናኛ ብዙኃን ሁሉንም ነገር እሲያራግቡልን ድረስ የምንጠብቀው?

እህታችን እናቷ ተዋሕዶ ክርስቲያን አባቷ እስላም ናቸው። እህታችን ከእናቷ ጋር በክርስትና እምነት ያለ እስላም አባቷ አድጋ ከክርስቲያን ሰው አረገዘች። ከእስልምና አንፃር ወንጀሏ ምንድን ነው? ከክርስቲያን ማርገዟ፡ ክርስትናን መቀበሏ። በእስልምና ወንዶቻቸው የክርስቲያን ሴቶች እንዲያገቡ ሲፈቀድ፡ ሴቶቹ ግን ክርስቲያን ወንድ እንዲያገቡ አይፈቀድም፡ ያው የሞት ፍርድ ያስከትላል። ይህም ዲያብሎሳዊውን ተንኮል በግልጽ የሚያሳይ ነው። እግዚኦ! እንበል።

ዓረቦች ጠላቶቻቸው እንደሆንን አድረገው ማሰብ ከጀመሩ ሺህ ዓመታት አስቆጥረናል፤ ታዲያ እነርሱን ላለማስከፋት እያልን የወገኖቻችንን ውድ ደምና ነፍስ እንዲሁም ቅዱስ ውኃችንን፡ ውድ እንጀራችንን በመስዋዕት መልክ ለነርሱ ማቅረቡን ቀጥለናል፤ ለምን፡ መከፋት ቀርቶ እየፈረጡ ተነው አይጠፉም! መቼ ነው፡ አታስፈልጉንም፣ አትምጡብን፣ አንመጣባችሁም ማለት የሚቃጣን? መጪው ትውልድ እንደሚረግመንና እረፍት እንደሚነሳን እንዴት አይታወቀነም?

አረመኔው የሱዳን ፕሬዚደንት፡ ኦማር አልበሽር፡ በቀድሞዎቹ ጠቅላይ ሚኒስትር እና ፓትርያርክ ሞት እጃቸውን ካስገቡት ግለሰቦች መካከል አንዱ ናቸው። እኝህ አጭበርባሪ ሰው ላለፉት 6 ወራት ብቻ አዲስ አበባን ለ አምስት ጊዜ ያህል ተመላልሰው ጎብኝተዋል፤ እግረመንገዳቸውንም አንበጣን፣ ጨለማን እና ሞትን በሳዑዲና በግብጽ አምላክ ስም ይዘው መጥተዋል። በአዲስ አበባ የአንበጣ መንጋ? መቼ ነው በአዲስ ታይቶ የሚታወቀው? የአረብ አውሮፕላኖች ለአንበጣዎች መናኽሪያ ከሆነችው ከአረቢያ በረሃ ያመጡት ሊሆን አይችልምን?

አባይን አስመልክቶ ከግብጽ ጋር የወታደራዊ ልምምዶችን እያካሄዱ የሕዳሴ ግድቡን እደግፋለሁ!” ማለታቸው እኛን ሊያሳምነን ይገባልን? እንደው ማነው አሁን እኚህን አታላይ የግብጽ ቱጃር የሚያምነው? የላይቤሪያዋ ፕሬዚዳንትን የመሳሰሉት የአፍሪቃ መሪዎች በጠቅላይ ሚኒስትር መለስ ዜናዊ የቀበር ስነሥርዓት ወቅት ወደ አዲስ አበባ ያልመጡት የሱዳኑ ፕሬዚደንት እዚያ በመገኘታቸው ምክኒያት ነበር። ለምንድን ነው ኢትዮጵያውያን ከነዚህ የአረብ ቡችሎች ጋር ይህን ያህል መቀራረቡን የሚሹት? ቀደም ሲል፡ ንጉሥ ኃይለሥላሴም፣ እስራኤልን ተወት በማድረግ ወደ አረቦቹ ጠጋ ጠጋ ማለት ሲጀምሩ ነው በኋላ ላይ መቃብራቸውን ለመቆፈር የበቁት። ኢትዮጵያ እና ኢትዮጵያውያን ከአረቡ ሆነ ከ ቱርኩ፣ ከኢራኑ ሆነ ከግብጹ ጋር፡ በአገር እና በግል ደረጃ የጠበቀ ግኑኝነት ማድረግ የለባቸውም። እነዚህ አገሮች/ሕዝቦች በዘመን ፍጻሜ ከፍተኛ ጸረ-ክርስቶሳዊ የሚጫወቱ መሆናቸውን መጽሐፍ ቅዱስ በግልጽ ይነግረናል። ታዲያ ለምንድን እራሳችንን የምናታልለው?እናስታውስ፣ ኢትዮጵያ ከነዚህ ሕዝቦች በራቀችበት ዘመን ነበር በሁሉም ረገድ ጤናማ፣ የሠለጠነ እና የበለጸገ ማሕበረሰባዊ ኑሮ የነበራት።

በአዱሱ መስከረም 1 ዓመታችን ሽብር ፈጣሪዎች ኒውዮርክን በማጥቃት ዓለምን ለወጡ። በዛሬው ዕለት ደግሞ በኒዮርክ ለ3ሺሆቹ ሟቾች አንድ መታሰቢያ በኒዮርክ ከተማ ቆመ፡ የእህታችን የሞት ፍርድም እንዲሁ ለብዙዎችን ዓለምን ይለውጥልናል።

በአዱሱ መስከረም 1 ዓመታችን ሽብር ፈጣሪዎች ኒውዮርክን በማጥቃት ዓለምን ለወጡ። በዛሬው ዕለት ደግሞ በኒዮርክ ለ3ሺሆቹ ሟቾች አንድ መታሰቢያ በኒዮርክ ከተማ ቆመ፡ የእህታችን የሞት ፍርድም እንዲሁ ለብዙዎችን ዓለምን ይለውጥልናል።

አይይኢትዮጵያ አገሬ፡ እምዬ ጽዮን አልቅሺ

እህታችንን ይሰቅሏቸዋል፣ ግን አይሞቱም፡ ክርስቶስን አልካዱምና። ነፍሳቸው በሺህ እጥፍ ይጠነክራል፣ ከመላዕክትም ጋር አብሮ ይጓዛል፤ በበዳዮቿም ላይ ኃይለኛ ፍርድንም ይፈርዳል፡ ይበቀላል፤ ወዮላቸው የዲያብሎስ ደቀመዛሙርት፡ ወዮላቸው!

የእግዚአብሔርን ትእዛዛት የሚጠብቁት ኢየሱስንም በማመን የሚጸኑት ቅዱሳን ትዕግሥታቸው በዚህ ነው። 

ከሰማይም። ከእንግዲህ ወዲህ በጌታ የሚሞቱ ሙታን ብፁዓን ናቸው። መንፈስ። አዎን፥ ከድካማቸው ያርፉ ዘንድ፥ ሥራቸውም ይከተላቸዋል ይላል ብለህ ጻፍ የሚል ድምፅ ሰማሁ።[ራዕይ ፲፬᎓፲፪-፲፫]



Posted in Ethiopia, Faith, Infos | Tagged: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Spectacular Photos Reveal The Explosion of Colour That is Ethiopia’s Ancient Timkat Festival

Posted by addisethiopia on February 8, 2014















“It felt like being in the Bible”

  • Timkat is the Ethiopian Orthodox take on Epiphany and involves a colourful parade
  • Celebrations begin the night before with a 2am riverside ceremony
  • Priests wear robes of brightly coloured velvet and carry sequinned umbrellas
  • Photos were taken by Eric Lafforgue who attended the January celebrations
  • He has spent considerable time in Ethiopia meeting locals and discovering their traditions

See all the fascinating pictures here


Posted in Ethiopia, Faith | Tagged: , , , , , , | Leave a Comment »

የጥምቀት በዓል = የቅድስት ሥላሴ በዓል

Posted by addisethiopia on January 18, 2014

የተመረጠች የድኅነት ቀን ዛሬ ናት፡ ብሩክ ጥምቀት!


ቃለ እግዚአብሔር ላዕለ ማያት፤ አምላክ ስብሐት እንጎድጉደ፤ ቃለ እግዚአብሔር ላዕለ ማያት ብዙኅ፦ የእግዚአብሔር ቃል በውሃዎች ላይ ነው፤ የክብር መልክ ድምፅ አሰማ፤ የእግዚአብሔር ቃል በብዙ ውሃዎች ላይ ነው” [መዝ. ፳፰፥ ፫}

ያመነ የተጠመቀ ይድናል” [ማር. ፲፮፥ ፲፮]

እውነት እውነት እልሃለሁ፤ ዳግመኛ ከውኃና ከመንፈስ ቅዱስ ያልተወለደ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ሊገባ አይችልም፤ ከሥጋ የተወለደ ሥጋ ነው፤ ከመንፈስ የተወለደ ግን መንፈስ ነው” [ዮሐ. ፫፥፭፡ ፯]

ዝግጅት ለጥምቀት በዓል


Posted in Ethiopia, Faith | Tagged: , , , , , , , | Leave a Comment »

ብሩክ ገና – Merry Christmas

Posted by addisethiopia on January 6, 2014

እንኳን ለብርኃነ ልደቱ በሰላም አደረሰን!

የጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በዓለ ልደት (ልደተ እግዚእነ) በማስመልከት ብፁዕ ወቅዱስ አቡነ ማትያስ ያስተላለፉት መልዕክት፦

በስመአብ ወወልድ ወመንፈስ ቅዱስ አሐዱ አምላክ፡ አሜን!

–በሀገራችን በኢትዮጵያ በገጠርና በከተማ የምትኖሩ

–ከሀገር ውጭ በተለያዩ አህጉር የምትኖሩ

–የሀገራችንን ዳር ድንበር ለመጠበቅና ለማስከበር በየጠረኡ የቆማችሁ

–በሕመም ምክንያት በየሆስፒታሉ ያላችሁ

–እንዲሁም የሕግ ታራሚዎች ሆናችሁ በየማረሚያ ቤቱ የምትገኙ ኢትዮጵያውያንና ኢትዮጵያውያት በሙሉ፣

ወልድ ተብሎ ውሉድ እንድንባል ላበቃን ለጌታችን ለአምካችንና ለመድኃኒታችን ለኢየሱስ ክርስቶስ በዓለ ልደት እንኳን በሰላም አደረሳችሁ!

ወናሁ ትፀንሲ ወትወልዲ ወልደ ወትሰም ስሞ ኢየሱስ ዘውእቱ ያድኀኖሙ ለሕዝቡ እምኃጢአቶሙ፤ እነሆ ትፀንሻለሽ፣ ወንድ ልጅንም ትወልጃለሽ፣ ሕዝቡን ከኃጢአታቸው ያድናቸዋልና፣ ስሙንም ኢየሱስ ትይዋለሽ” {ሉቃ1 31 ፤ ማቴ 1 21]

ሁላችንም እንደምናውቀው፤ ዘላለማዊና ቀዳማዊ የሆነ የእግዚአብሔር ልጅ ኢየሱስ ክርስቶስ፣ ሰው ሆኖ እንዲወለድ ምክንያት የሆነው፣ የሰው ኃጢአት ነው።

ሰው በኃጢአት ምክንያት ከእግዚአብሔር ተለይቶ ክብሩን ካጣ በኋላ፣ በነፍሱም ሆነ በሥጋው፣ ለአጠቃላይ ውድቀት ተዳረገ፤ ንጹሕ የነበረ ባህርዩ እንደ ሰኔና እንደ ሐምሌ ጎርፍ ደፈረሰ፤ የኃጢአት ድፍርሱም እየባሰና እየከፋ ከመሄድ በቀር፣ መሻሻል አላሳየም፤ ይሁንና የክብር አምላክ የሆነ እግዚአብሔር አምላካችን፣ ለክብር በክብር የፈጠረውን የሰው ልጅ፣ እንደ ወደቀ ሊቀር አልፈለገምና፣ የመዳኛ ዘዴ አበጀለት።

አምላካችን እግዚአብሔር ሰውን የማዳን ሥራው፦

  • መቼ?
  • በማን?
  • የት?
  • እንዴት?

እንደሚከናወን፣ አምስት ሺሕ አምስት መቶ ዘመን ሙሉ በትንቢት፣ በምሳሌ፣ በራእይና በቀመረ ሲባኤ፣ በቅዱሳን ነቢያቱ አማካኝነት፣ ለዓለም ሲገልጽ ቆየ።

በእርሱ የተያዘው ቀጠሮ ሲደርስ፣ በፊቱ የሚቆመውን መልአኩ ቅዱስ ገብርኤልን፤ ወደ ድንግል ማርያም ላከ። ቅዱስ ገብርኤልም፣ ከእግዚአብሔር ንገር ተብሎ የተላከበትን መልእክት ይዞ፣ ወደ ድንግል ማርያም መጣ፤ እንዲህም አላት፡ እነሆ ትፀንሻለሽ፤ ወንድ ልጅንም ትወልጃለሽ፤ ሕዝቡን ከኃጢአታቸው ያድናቸዋልና፣ ስሙንም ኢየሱስ ትይዋለሽ፤ እርሱ የልዑል እግዚአብሔር ልጅ ይባላል፤ አላት።

ከዚህ አገላለጽ በመነሣት፣ ፍሬ ነገሩን ስናስተውል፣ ከቅድስት ድንግል ማርያም የሚወለደው ሕጻን፦

  • ዕሩቅ ብእሲ (ተራ ሰው) ሳይሆን፣ የእግዚአብሔር ልጅ እግዚአብሔር መሆኑን
  • የስሙ ትርጓሜም መድኃኒት ማለት መሆኑን
  • መድኃኒትነቱም ለሕዝቡ ሁሉ መሆኑን
  • ሕዝቡን የሚያድናቸውም ከኃጢአታቸው መሆኑን

በማያሻማ ሁኔታ ማወቅ ይቻላል።

የተወደዳችሁ የመንፈስ ቅዱስ ልጆቼ፣ ምእመናንና ምእመናት

ethiopian_mary_jesus_sallaway_8603የጌታችን መድኃኒትነት ድንበር የለሽና፣ በሁሉም በሽታዎች ላይ የሚሠራ ቢሆንም፣ በዋናነ ግን፣ በትልቁ የኃጢአት በሽታ ላይ ያነጣጠረ መድኃኒት መሆኑን፣ በተጠቀሰው ኃይለ ቃል መረዳት ይቻላል። ምክንያቱም በዓለም ላይ የሚታየውን ክፉ በሽታ ሁሉ፣ ሰበብ በመሆን ጎትቶ ያመጣብን ይህ ኃጢአት ነውና፣ ጌታችን በዋናነት እርሱን ለመደምሰስ መምጣቱን ለማሳየት፣ ከኃጢአታቸው ያድናቸዋል ተብሎ በግልጽ ተለይቶ ተነገረ፤ በሽታው ትልቅ መሆኑን የምንረዳው፣ ትልቅ ዋጋ ያለው መድኃኒት፤ ያውም የእግዚአብሔር ልጅን ያህል፣ ለመሥዋዕትነት ያስፈለገው በመሆኑ ነው።

ለመሆኑ የኃጢአት በሽታ የሚያስከትለው ጉዳት ምንድን ነው? ያልን እንደሆነ፤ ሰውን ከእግዚአብሔር በማራቅና እግዚአብሔርን በማሳጣት፣ ሰውን ማዋረድ፣ ማጎሳቆልና መግደል ነው፤

ሰው እግዚአብሔርን ካጣ፣ ሁሉንም ያጣል፣ አዳም አባታችንና ሔዋን እናታችን ያጡም ይህንን ታላቅ ሀብት ነበር፤ እግዚአብሔርን ሲያጡ፤ ሁሉንም አጡ፤ ኃጢአተኞችም ሆኑ፤ ኃጢአተኛ ማለት ያጣ፣ የነጣ ማለት ነው፤ ምንን ያጣ? እግዚአብሔርንና የእግዚአብሔር የሆነውን ሁሉ ያጣ ማለት ነው፤

ሰው ከእግዚአብሔር ከተለየ፦

  • ሕይወት የለም
  • ሰላምም የለም
  • ክብርም የለም

በአጠቃላይ መልካም የሆነ ነገር ሁሉ የለም፤ ሊኖር የሚችለው ተቃራኒው ነው፤ እርሱም፦

  • ሞት
  • በሽታ
  • ድህነት
  • ጠብ
  • መለያየት
  • ውርደት

የመሳሰለው ክፉ ነገር ሁሉ ነው ሊኖር የሚችለው፤

ከዚህ አንጻር ጌታችን እየሱስ ክርስቶስ፣ ሕዝቡን ከኃጢአታቸው ያድናቸዋል ሲባል፣ በዋነኛነት እግዚአብሔርንና የእግዚአብሔር የሆነውን ሁሉ ከማጣት ያድናቸዋል ማለት ነው።


Posted in Ethiopia, Faith | Tagged: , , , , , , , | Leave a Comment »

የታኀሣሥ ገብርኤል — Tahisas Gebriel

Posted by addisethiopia on December 28, 2013

ኢትዮጵያ እና ኢትዮጵያዊነትከሚለው ፡ የንቡረ እድ ኤርምያስ ከበደ ወልደ ኢየሱስ መጽሓፍ የተወሰደ

ከከበረ ሰላምታ ጋር!


በዚህ በታኀሣሥ ወር በ፲፱ነኛው ቀን የሚውለው የ ታኀሣሥ ገብርኤልበዓል የሚከበርበት ምክንያት እንዲህ ነው፦

እግዚአብሔር በሙሴ መሪነት የእሥራኤልን ሕዝብ በግብፅ አገር ይገኙበት ከነበረው የባርነት አገዛዝ ነጻ አውጥቶ ቤተ መቅደሳቸውንና ከተማቸውን በኢየሩሳሌም አድርገው በምድረ ከነዓን እንዲኖሩ አበቃቸው። እነርሱ ግን ባካባቢያቸው ያሉትን አሕዛብ እየተከተሉ አምልኮ ባዕድን በመፈጸም አምላካቸውን እግዚአብሔርን አሳዘኑት። በነቢያቱ ቢመክራቸውና ቢገሥፃቸውም በዚያ ኃጢአታቸው እየጨመሩበት ከመኼድ በቀር ከበደላቸው ተጸጽተው ሊመለሱ ጨርሶ የማይቻል ኾነ።

በዚህ መልክ በፈጣሪያቸውና ከእርሱ ጋር በተጋቡት ቃል ኪዳናቸው ላይ በሥውርና በገሃድ ያካኺዱት የነበረው ክህደት ዓመፅና አመንዝራነት በመጨረሻ ጽዋው ስለሞላ እግዚአብሔር ለዚህ ድርጊታቸው ምስክር የኾነችው ታቦተ ጽዮን ከእሥራኤላዊው ንጉሥ ከሰሎሞንና ከኢትዮጵያዊቷ ንግሥት ከማክዳ በተወለደው በቀዳማዊ ምኒልክ አማካይነት በቅድሚያ ወደ ኢትዮጵያ እንድትሄድ አደረገ። ከዚያ በኋላም ያወረሳቸውን አገርና ከተማ ወርሮ ይበዘብዝ ዘንድ አረማዊውን ንጉሥ፡ ናቡከደነፆርን ታላቅ የሠይፍ ኃይልን አስታጥቆ ወደ ኢየሩሳሌም ላከ፡ እርሱም በዚያ የቅጣት ተልእኮውን እንዲፈጽም፡ ኃጢአተኛውንም የእሥራኤል ትውልድ ፈጅቶ የተረፉትን በምርኮ ወደ ምድሩ ወደ ባቢሎን እንዲወስዳቸው ለስደትም እንዲዳርጋቸው አሠለጠነው።

ለዚያ ስደት ከተዳረጉት እሥራኤላውያን መካከል በሃይማኖታቸው የጸኑና በምግባራቸው የተጠናከሩ አካኼዳቸው ከነቢዩ ዳንኤል ጋር የሆነ፡ አናንያ፣ አዛርያና ሚሳኤል የተባሉ መንፈሳውያን ወጣቶች ነበሩ። እነዚህ ሠለስቱ ደቂቅየተባሉት ሦስት ልጆች፡ በእውቀታቸውና በብልህነታቸው ተመርጠው የንጉሡ ሹማምንት ሆነው ያገለግሉ ነበር።

የኋላ ኋል ግን የአገሩን አማልክት እንዲያመልኩ ንጉሡ ላቆመውም ጣዖት እንዲያሰግዱ ያን ባያደርጉም በአዋጅና ባደባባይ እየነደደ ባለ አስፈሪ የእሳት ነበልባል ውስጥ የሚጣሉ መሆናቸውን የሚገልጽ የፈተና ጥያቄ ከንጉሡ ቀረበላቸው። እነርሱም ለገንዘብና ለሹመት ጓጉተው የንጉሡን ቍጣም ፈርተው አምላካቸውን የማይክዱ ሃይማኖታቸውንም የማይለውጡ መሆናቸውን በመግለጽ፡ ንጉሥ ሆይ! የምናመልከው አምላካችን ከእጅህም ሆነ፡ ከዚህ ከሚነድደው የእሳት ነበልባል ሊያድነን ይችላል ባያድነንም እንኳ አማልክትህን እንዳናበልክ ላቆምኸውም ለወርቁ ጣዖት እንዳንሰግድለት እወቅ!” ሲሉ በድፍረትና በቆራጥነት መልስ ሰጡት።

በዚህ ጊዜ ፍርዱ እንዲፈጸምባቸው ከንጉሡ ታዝዞ ሦስቱም ገድለኞች በሚነድደው እሳት ውስጥ ተጣሉ። ወደ እሳቱ ሊጥሏቸው የወሰዷቸው ኃያላንም በነበልባሉ ብርቱ ወላፈን እየተቃጠሉ ሞቱ።


Additional pictures of Bisrate Gebriel Orthodox Tewahedo Church

ወደ እሳቱ ውስጥ ታሠረው የተጣሉ እኒህ መንፈሳውያን አርበኞች ግን የእግዚአብሔር መልአክ እሳቱን አቀዝቅዞላቸው በነበልባሉ መካከል ወዲያ ወዲህ ሲመላለሱ ከመታየት በቀር በአካላቸው ቀርቶ በልብሳቸው ላይ እንኳ አንዳችም ጉዳት ሳይደርስባቸው ከተፈረደባቸው የቃጠሉ ሞት ድነው በደህና ሊወጡ ችለዋል፡ ይህንም የዚያን ጊዜም ንጉሡ ናቡከነፆር ተደነቀ፡ ፈጥኖም ተነሳ፡ አማካሪዎቹንም ሦስት ሰዎችን አሥረን በእሳት ውስጥ ጥለን አልነበረምን? …እነሆ፡ እኔ፡ የተፈቱ፡ በእሳቱም መካከል የሚመላለሱ አራት ሰዎችን አያለሁ ምንም አላቆስላቸውም፡ የአራተኛውም መልክ የአማልክትን ልጅ ይመስላል። ብሎ መለሰ።የሚለው የመጽሓፍ ቃል ያረጋግጣል።

የአራተኛው መልክ የአማልክትን ልጅ ይመስላል፡የተባለው ሊቀ መላእክት ቅዱስ ገብርኤል መሆኑን ከትውፊታችን አግኝተነዋል።

በሃይማኖት ሳይወላውሉ በምግባር ተጠናክረው እስከመጨረሻው ማለትም የሞት ጽዋን ለመቀበል ተዘጋጅቶና ቆርጦ እስከመቅረብ ድረስ በጀመሩት ገድል ጸንቶ መገኘት የሚያስከትለው ውጤትና የሚያስገኘው ፍሬ በነፍስ ብቻ ሳይሆን የሥጋ ሞትን ችምር በማስቀረት የምሕረት ሕይወትን በክፋት ኃይላትም ላይ ድልን የሚያቀዳጅ የመላእክት ተራዳኢነትን መሆኑን በዚሁ በታኀሳስ ፲፱ ቀን የምናከብረው የ ታኀሣሥ ገብርኤልበዓል ያስታውሰናል፡ ያስተምረናልም።


Posted in Ethiopia, Faith | Tagged: , , , , , | Leave a Comment »

Happy Meskal 2006

Posted by addisethiopia on September 25, 2013


The Mystery of our Salvation is contained within The Cross of our God and Savior Jesus Christ. And it is correct to say the “Mystery of our salvation,” for what is contained there is more than a cosmic transaction (Christ Jesus pays for our sins): it is also the whole of our way of life. It is truly the Mystery of our salvation.

The extent of this Mystery is hinted at in Christ’s admonition: “Whosoever would be My disciple must deny themselves, take up their cross and follow Me.” This clearly goes much further than a single transaction or even our faith in the efficacy of that transaction.

The mystery is again invoked in St. Paul’s statement: “I am crucified with Christ, nevertheless I live. Yet, not I, but Christ lives in me. And the life that I now live in the flesh I live by the faith of the Son of God, who loved me and gave Himself for me.”

The clearest statement of this Mystery is perhaps found in St. Paul’s description of the “mind of Christ” in the second chapter of Philippians:

“Let this mind be in you, which was also in Christ Jesus: Who, being in the form of God, thought it not robbery to be equal with God: But made himself of no reputation, and took upon him the form of a servant, and was made in the likeness of men: And being found in fashion as a man, he humbled himself, and became obedient unto death, even the death of the cross. Wherefore God also hath highly exalted him, and given him a name which is above every name: That at the name of Jesus every knee should bow, of things in heaven, and things in earth, and things under the earth; And that every tongue should confess that Jesus Christ is Lord, to the glory of God the Father.”

Here the Holy Apostle speaks of The Cross in its universal form – the Mystery is being unfolded. To take up our cross and follow The Lord Jesus is to have within ourselves the “mind which is yours in Christ Jesus.” That “mind” (the Greek work is ‘phronema’) is a complete orientation of our life – a life that understands that only in the path of self-emptying are we to find the path of exaltation. Our salvation – our deliverance from the emptiness of death – is found, mysteriously, in our willingness to be empty for Christ’s sake. The way of The Cross is the way of life, and, a way of life. This is the path that Martyrs have traveled. It is the path that everyone who would know love must travel. For love is found in “laying down its life for its friends.”

What we see in The Cross of The Lord Jesus is surely everything we say of it as the moment of our salvation. There The Lord of Glory – Jesus, died for us. There His blood was shed for us. There His life was poured out for the life of the world. There we were reconciled to God.

But The Cross also stands outside of time and for all time (the Lamb was slain “before the foundation of the earth”). The Cross was always the way of life. Love, self-emptying love, was always the love of God for all mankind – though until He made it manifest in the Cross of Christ we did not know it.

But now we know it. And now it should become our mind.

The Ethiopian calendar date Meskerem 17 – (western calendar date is September 27) is the Feast of the Universal Exaltation of the Life-Giving Cross

An additional thought:

The Orthodox Tradition, as it developed in early Church, had a great devotion to The Cross of Christ. It was believed by the Orthodox in Syria that the Shekinah glory of God, which had once dwelt in the Ark of the Covenant and filled the Temple in Jerusalem, also came to reside in The Cross following Christ Jesus death and resurrection. There was thus a very deep and profound devotion for the Cross (any Cross) within Orthodox Christian practice. It serves, I think, as a reminder that The Cross we wear from our Baptism, the sign of the Cross that we make when we pray, and The Cross wherever it is depicted and displayed, should be approached with great reverence and care. It is not (as the popular culture would make it) jewelry for the decoration of our bodies nor mere art. It is the sign of our salvation and the mystery of its power was ever held in great reverence by early Christians and everywhere to this day by Orthodox Christians.




Posted in Ethiopia, Faith | Tagged: , , , , | Leave a Comment »

Melkam Buhe

Posted by addisethiopia on August 19, 2013


Posted in Ethiopia | Tagged: , , | Leave a Comment »

Good and Bad Angels

Posted by addisethiopia on August 8, 2013

The word “angel” means “messenger” and this word expresses the nature of angelic service to the human race.

The Creation of the Angels

SynaxisAngelsIn the Symbol of Faith we find the following words: “I believe in One God . . . the Maker of heaven and earth, and of all things visible and invisible.” The invisible, angelic world was created by God before the visible world. “When the stars were made, all My angels praised Me with a loud voice” (Job 38:7). The Apostle Paul writes: “For by Him were all things created, that are in heaven, and that are in earth, visible and invisible, whether they be thrones, or dominions, or principalities, or powers; all things were created by Him and for Him” (Col. 1:16). Studying the first words of the Book of Genesis, “in the beginning God created heaven and earth”, some of the Fathers of the Church understand the word “heaven” as meaning not the firmament, which was created later, but the invisible heaven, the world of angels. Many teachers of the Church have expressed the thought that God created the angels long before the visible world (Ambrose, Jerome, Gregory the Great, Anastasius of Sinai) and that at the time when the material universe was created, they already stood before the face of the Creator and served Him. St. Gregory writes about this as follows: “As the goodness (or “love”) of God could not find satisfaction in contemplating Himself, He wished to spread this goodness ever further, so that the number of those who would enjoy it should be as great as possible (for such is the nature of the highest form of goodness) and so God first thought of the angelic heavenly powers, and thought became act, carried out by the Word and fulfilled by the Spirit. As His first creation was pleasing to Him, He then devised another world, material and visible, and a well-balanced unity between heaven and earth and that which is between them.” This idea of St. Gregory is echoed in the work of St. John of Damascus (Precise Confession of the Orthodox Faith, Book II, Chapter 3).

The Nature of the Angels

By their nature, angels are active spirits endowed with reason, will and knowledge; they serve God, fulfil the will of His Providence and praise Him. They are incorporeal spirits, and because they belong to the invisible world, cannot be seen by our bodily eyes. St. John of Damascus writes: “When it is the will of God that angels should appear to those who are worthy, they do not appear as they are in their essence, but, transformed, take on such an appearance as to be visible to physical eyes.” In the book of Tobit, the angel accompanying Tobit and his son says of himself: “All these days I was visible to you, but I neither ate nor drank, this only appeared to your eyes” (Tobit 12:19).

But St. John of Damascus also writes: “An angel can only be called incorporeal and non-material in comparison with us. For in comparison with God, Who alone is beyond compare, everything seems coarse and material, only the divinity is totally non-material -and incorporeal.”

The Conflict of the Good and Bad Angels

Those parts of God’s creation which are inanimate and not endowed with reason have no freedom and automatically do God’s will—they obey the rules He has laid down for them, which we call “the laws of nature.” But those beings which God has endowed with reason, He has honored with great gifts—language and free will—and it is free will which invests each action of a free being with moral value. To be free to choose to do good and perform the will of God, not merely be forced to do so by irresistible natural laws, is essential for there to be any moral value in one’s doing of good, and for obedience to the will of God to truly express love for God. However, to have the freedom to choose to do good, one must also be free to do evil, for without alternatives there can be no choice, and if there is no choice there is no moral value in doing good, it is simply an automatic reaction to irresistible force. Having the freedom to choose evil, one of the angels actually did so, and by so doing, from an angel of light became the devil. This took place before the creation of the visible world.

The devil, who is also called “Satan” or “the enemy,” was created as a mighty and beautiful archangel, one of the most perfect and radiant, and for this reason he was given the name Lucifer, “the light-bearer”. But when he chose not to do the will of God, he fell, lost his exalted qualities, and left his dwelling in heaven. St. Jude says: “And the angels which kept not their first estate, but left their own habitation, He hath reserved in everlasting chains, under darkness, suffering the vengeance of eternal fire” (Jude v. 6). Lucifer had been richly endowed by the Creator and should have ever held his eyes on the Lord, “as the eyes of servants look unto the hand of their masters and as the eyes of a maiden unto the hand of her mistress.” But instead he concentrated his attention on his own perfection, fell in love with it and was seized with pride. By doing this he left the path of truth, which united him with the Source of Life and Light, and entered the path of destruction. He forgot that he owed all to God, that all his perfections were the gift of God. He ascribed them to himself, and so seemed exceedingly great to himself. He was so blinded by the idea of his own greatness and considered, “is there any who is equal to me? Any angel … or God, even God Himself. I myself am divine, I myself am a divinity!” Satan rose against his Lord and took with him a large number of spirits who accepted his authority. The Archangel Michael took command of the angels who remained faithful to God, forming an army of angels, and entered into conflict with the fallen spirits. Long before the creation of the material world took place this war which was waged between the angels of light and the spirits of darkness. But light conquered darkness, and the rebels were hurled into the abyss.

The fall of the mighty spirit was horrifying and inevitable. “I beheld Satan as lightning fall from heaven,” says Christ (Luke 10:18). And this fall, associated with increasing stubbornness and hardening of heart continues, further and further downwards, to this day. One sin leads to another, pride leads to envy and spite, whose weapons are lies, false witness and cunning. Darkness falls when we leave the Source of light, and this is what happened to the devil. From a light-bearing angel he was transformed into the prince of darkness. But can he not repent? Would not the merciful Lord receive his penitence? One hermit, who pondered over this problem, was granted a revelation. An angel brought him from heaven the answer that forgiveness is always possible for those who repent. The holy man repeated this comforting reply to the devil, when he appeared before him. The enemy of mankind burst into laughter and disappeared: every thought of repentance is comic to him, every suggestion of humility unbearable. Stubbornness, hardness of heart and pride which develops into a habit can reach such a level that a sinner no longer wishes to make use of the means of salvation. This is the curse of pride—that extreme pride no longer desires salvation and hence perishes.

Thus the angelic world of light divided; some angels, faithful to the Lord, remain in light, joy, love and gratitude, piously serve God and all the time continue to develop, to make progress towards perfection, to closer union with the Lord. And they have gone so far in their work and in the path of grace, and have developed such a habit of goodness, that none of them can or will rebel against God now. The leader of this holy army of heaven is the radiant Michael, whereas that other world of darkness and spite consists of Satan and the demons.



A Message of God, which GABRIEL brought on behalf of The Almighty God: The head Angels of God are being appointed, as these are exactly described in The Book of Enoch.

1 Enoch 20, verse 1 to 8 

And these are the names of the holy angels who watch.

  • Uriël, one of the holy angels, who is over the world and over Tartarus.
  • Rafaël, one of the holy angels, who is over the spirits of men.
  • Raguël, one of the holy angels who takes vengeance on the world of the luminaries.
  • Michaël, one of the holy angels, to wit, he that is set over the best part of mankind and over chaos.
  • Saraqâêl, one of the holy angels, who is set over the spirits, who sin in the spirit.
  • Gabriël, one of the holy angels, who is over Paradise and the serpents and the Cherubim.
  • Remiël, one of the holy angels, whom God set over those who rise.

Verily, thus there are many more angels of God who have been appointed.

Mysterious Priest Performs Miracle at Crash Site

Pinned inside her mangled Mercedes, seriously injured and fading fast, Katie Lentz turned to her rescuers on the lonely open stretch of Missouri highway and asked them to pray.

Struck head-on by a drunk driver on Sunday morning, emergency workers had been battling for an hour and a half to free Lentz, but to no avail.

But as they joined hands a Catholic priest appeared, even though there were no bystanders and the road was blocked, who offered a prayer and an instruction to the rescuers that they would now be able to free her.

Suddenly, heavy equipment needed to cut through the metal arrived from a nearby town and Lentz was pulled from the wreck in time to be saved – but when they turned to thank the priest, he was gone.

Continue reading…


Posted in Curiosity, Ethiopia, Faith | Tagged: , , , , | Leave a Comment »


Get every new post delivered to your Inbox.

Join 178 other followers

%d bloggers like this: